نکات آموزشی و تربیتی کودکان

نکات آموزشی و تربیتی در مورد کودکان رو از سایتهای مختلف جمع اوری میکنم و اینجا قرار میدم..امیدوارم مفید اثر واقع بشه

بازیهای 2 تا 3 ساله ها
ساعت ٤:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

کودکانی که در سال های اولیه ی عمر ، در محیطی مناسب پرورش می یابند ،
معمولا بهره ی هوشی بالائی دارند و آسان تر با مدرسه سازگار می شوند . به بیان دیگر می توان گفت:" اگر می خواهید کودکتان در بزرگسالی انعطاف پذیرترین قدرت مغزی را برای یادگیری داشته باشد ، او را درمحیطی با انواع محرک های حسی پرورش دهید ."

بدین منظور ، "بازی" می تواند بهترین شیوه برای نیل به این هدف باشد :

"ورزش" را فراموش نکنید ! حتی برای کودک دوساله تان . ورزش کردن ، پل های عصبی را که برای آموختن مهارت های تحصیلی در زندگی آینده ضروری هستند تشکیل و تقویت می کند . مثلا کودکتان را تشویق کنید تا 5 بار دور حیاط خانه ی مادربزرگ یا زمین بازی پارک بدود ، تا به بستنی مورد علاقه اش برسد .

"چهار دست و پا " راه رفتن کودک ، یک نوع درمان در برخی مشکلات روانی کودکان محسوب می شود .
با هم مشغول بازی "موش و گربه " شوید . شما موش شوید و چهاردست وپا روی
زمین از این اتاق به آن اتاق بروید و کودکتان را تشویق کنید که اگر می تواند مثل یک گربه ی زرنگ و قوی  شما را بگیرد.

 کودکتان را در معرض انواع صداهای مختلف قرار دهید

 مثلا اگر از بیرون خانه صدای قارقار کلاغ می آید ، یا ساختمان کنار خانه ی شما
تیرآهن خالی می کند ، یا موتورسیکلت و ماشین از کوچه ی شما رد می شود ،
کودکتان را متوجه ی تمام این اصوات نمائید و تفاوت  صدای موتور با ماشین را
به او نشان دهید تا او با این تجربه اندوزی ها بتواند به رشد مغز خود کمک کند .

 

"عمو زنجیر باف " ، شیوه ی فوق العاده ای برای توسعه دادن به درک فضایی کودکتان است
دست های کودکتان را بگیرید و دایره وار راه روید ، شعر عموزنجیرباف را برایش بخوانید و از او بخواهید "بله" هایش را بلند و شاداب جواب دهد . بعد از چندین بار بازی حالا از او بخواهید شعر را از حفظ بخواند و شما جواب "بله" هایش را بگوئید."نجوا کردن"  کمک می کند که کودک تنظیم صدای خود را که جنبه ی مهمی از هوشیاری در ارتباط با صدای شماست ، یاد بگیرد . این کار در عین حال ، تمرکز زیادی را می طلبد . کودکان دو ساله عاشق نجواکردن هستند و از انجام  این کار احساس غرور می کنند . به پچ پچ کردن در گوش یکدیگر آن قدر ادامه دهید ، تا کودک یاد بگیرد که چگونه صدایش را خیلی ملایم کند

"حفظ شعر" همراه با بازی را فراموش نکنید ! 
گیرایی کودکان دو ساله مثل اسفنج می ماند . اگر چیزی را یکبار بشنوند ،
شروع به سپردن آن در حافظه می کنند ، مخصوصا اگر همراه با حرکت و بازی باشد
. شعری موزون و جالب را چندین بار در روزهای متوالی برایش بخوانید . بعد
از او بخواهید که کلمات آخر هرمصراع را او بگوید . هر بار از تعداد کلماتی
که شما می گوئید بکاهید تا او بتواند به تنهایی کل شعر را از حفظ بخواند .
البته این کار احتیاج به صبر بسیار و مدت زمان زیادی دارد و هر کودک با
کودک دیگر متفاوت است . شاید کودک دو سال و نیمه ی شما هنوز نمی تواند درست
و حسابی حرف بزند . در هر صورت باید آنقدر برایش حرف بزنید و شعر بخوانید ،
تا دایره ی لغاتش گسترده گردد .

 

حالت های چهره را به او بیاموزید !

یک مجله بردارید و به آدمهایش نگاه کنید . چهره های شاد ، غمگین ، هیجان زده ،
اخمو ، عصبانی ، ... . این بازی به کودک دو ساله ی شما کمک می کند تا
احساساتش را شناسائی کند .  

عروسک های فرزندتان را در اتاق بچینید و با آنها حرف بزنید از
قول عروسک ها هم حرف بزنید و برای هر عروسک صدای متفاوتی از خود دربیاورید
. با کودک و عروسک ها بازی "وانمودسازی" انجام دهید . مثلا " الان دارد
باران می آید ، ای وای الان سگ پاکوتاه خیس میشود ، بیا بالش را روی سرمان
بگیریم تا خیس نشویم ... حالا بهتر شد ، خورشید خانم از پشت ابر درآمد ،
واااااای رنگین کمان را ببینید ، ....." .

 

"بشین پاشو " بازی کنید !
می توانید گزینه های دیگری هم به آن بیافزائید مثل :" بخواب ، بالا بپر ،
بچرخ ،..." خودتان هم با او این اعمال را انجام دهید .استفاده از چند هم
بازی هم سن و سال یا حتی بزرگ تر ها می تواند شور و حال بیشتری به بازی
ببخشد . یک بار یکی از افراد  فرمان دهد و بقیه اطاعت کنند ، حالا نوبت
کودکتان است . به محض گفتن " بالا بپر" همه باید این کار را انجام دهند ،
هر که کند تر این عمل را انجام داد ، بازنده شده و از دایره ی بازی حذف می
شود .

دیگر زمان آن رسیده است که کودک شما خودش شلوار و کفش خود را بپوشد هربار این عمل را خودش به تنهایی انجام داد مدت زمان انجام عملش را بشمرید . چندبار دیگر این بازی را تکرار کنید تا ببینید او می تواند این عمل را در
شمارش کمتری انجام دهد ؟ این بازی ، مهارت های حرکتی و سرعت عمل او را
افزایش می دهد .

 

عروسک هایی که می توان دست را به داخلش برد و او را تکان داد  تجربه ی مثبتی بر رشد عاطفی کودک می گذارد . پشت مبل بروید و برای او نمایش دهید و بعد از او بخواهید این کار را انجام دهد .شاید کودک دو سال و نیمه ی شما هنوز نمی تواند درست و حسابی حرف بزند . در هر صورت باید آنقدر برایش حرف بزنید و شعر بخوانید ،
تا دایره ی لغاتش گسترده گردد

 

"نجوا کردن"  کمک می کند که کودک تنظیم صدای خود را که جنبه ی مهمی از هوشیاری در ارتباط باصدای شماست ، یاد بگیرد . این کار در عین حال ، تمرکز زیادی را می طلبد . کودکان دو ساله عاشق نجواکردن هستند و از انجام  این کار احساس غرور می کنند . به پچ پچ کردن در گوش یکدیگر آن قدر ادامه دهید ، تا کودک یاد بگیرد
که چگونه صدایش را خیلی ملایم کند .

 

دست هایتان را پشت تان نگه دارید . حالا بازی را با حرکت انگشت ها و خواندن شعرشروع کنید  5تا موش کوچولو بیرون رفتند تا بازی کنند ، دست هایتان را جلوی خود بیاورید همه ی راه را دنبال غذا گشتند ، وانمود کنید که غذا داخل دهانتان می گذارید ، یک دفعه گربه ی پشمالوی چاق و چله آمد ، دست هایتان را مثل پنجول
نگه دارید ، ..وچهار تا موش کوچولو دوان دوان فرار کردند . حالا بازی را تکرار کنید و هر بار از تعداد موش هایی که فرار می کنند ، کم کنید . وقتی که به موش کوچولو رسیدید ، بگوئید : " یک گربه ی چاق و چله آمد " . لحظه ای مکث کنید ، سپس خیلی سریع بگوئید :" موش فرار کرد ! حالا چی کار کنیم ؟ " بازی با انگشت ها را تکرار کنید و کودکتان را تشویق کنید که حرکات را با شما تکرار نماید . این بازی را می توان در هر شرایط به صورت نشسته انجام داد .

حتی می توان در محلی که همه باید ساکت باشند این بازی را انجام داد . یا
هنگامی که با کودکتان در ماشین هستید و او از داخل ماشین نشستن و بی تحرکی
خسته شده است .

بازی های تخیلی ، مهارت های ارتباطی و فکری کودکتان را تقویت می کند 

ظرفو ظروف پلاستیکی او را دور خود بچینید و وانمود کنید که مثلا دارید شیر می
نوشید ، یا مسواک می زنید ، حالا باید صورتتان را بشوئید . گاهی هم وانمود
کنید که از یک شی تخیلی استفاده می کنید و به کودکتان بگوئید که دارید چه
کار می کنید .از او هم بخواهید شیر خیالی درون ظرف را بخورد و وانمود کند
که خیلی خوشمزه بود !!

 

یکسری شی اعم از اسباب بازی ، میوه ، ظرف و ظروف ، کتاب و خودکار و غیره جمع آوری کنید و میان خود و کودکتان قرار دهید 
بعد با یک پارچه چشم تان را ببندید و از کودکتان بخواهید یکی از این وسایل
را به دست شما بدهد . با انگشتانتان شی را لمس کنید ، او را بو کنید ،
دقیقا وارسی کنید و سپس اسم آنرا بگوئید . حالا نوبت فرزندتان است . به
آرامی چشمش را ببندید و یک شی را به دستش بدهید و از او بخواهید اسمش را
بگوید . این بازی تجربه های حسی کودکتان را تقویت می کند .

 

دیگر وقت آن رسیده که کودکتان صدای سگ و گاو و مرغ و خروس و ... را بداند چه بهتر که یک صبح جمعه به اتفاق خانواده به روستاهای اطراف شهرتان بروید ، تا کودکتان این اصوات را از نزدیک بشنود .به امید پرورش نیکو و شایسته.

 


 
جیغ زدن 4
ساعت ٢:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: جیغ زدن

جیغ زدن بچه ها ( قسمت چهارم ) :
*************************
بعضی ادما وقتی بحث می کنی که به جایی می رسه که ناجوره ، گریه می کنن ، می زنن زیر گریه ، ..پس بنابراین مشکلی که اونا پیدا می کنن مساله برخورد با شماست و حالا رفتن سراغ راهی که براشون مونده …

بنابراین عادیه … چه جوری می شه جیغ بچه رو برخورد کرد ؟ می شه باهاش صحبت کرد که عزیزم اگه چیزی میخای به ما بگو … و از این به بعد بهت می گیم … اگر جیغ زدی هیچ اعتنایی بهت نمی کنیم … یکی از بهترین کارها بی اعتنایی هست …
ولی باید مطمئن باشید بیخودی هی نه نه نمی گید …

برای اینکه اگر شما بیشتر اوقات بهش اگه می دونید و درسته ، یا تا حدودی درسته … بهش بله رو می گید ، می تونید بهش اعلان کنید … ولی باید پاش بایستید …
شما اگر یکماه بی اعتنا نسبت به جیغش باشید ، بی اعتنا یعنی اینکه اصلا نمی فهمم ، نه اینکه بهش بگید جیغ برای چی می زنی ؟ بزن … یعنی اصلا براتون مهم نیست .. جیغ بزنه یعنی انگار نزده …

روزی که بی اعتنا باشید همه ی مطالعات نشون میده در مواردی که انجام یه کار ضرر و خطر خاصی رو موجب نمی شه .. بی اعتنایی کامل ..کامل … نه اینکه ده دفعه بی اعتنا باشید یه دفعه اعتنا کنید .. بی اعتنایی کامل …مثه اینکه اصلا چیزی نمی شنویم …همیشه موجب خاموشی و فراموشیه …

یعنی این تنها کاریه که میشه اخلاق و رفتار بد کودک رو در این گونه موارد ازش گرفت …بی اعتنایی کامل … یعنی هر چی جیغ میزنه مثه اینکه اصلا نمی زنه .. اصلا می تونید بهش نگاه کنید که اصلا من نمی فهمم ، یعنی من کرم … کر کر … تو هم اصلا چیغ نمی زنی .. به هیج وجه ..هیچ باهاش بحث نمی کنید …حرف نمی زنید …حتی
بدنتون نشون نمیده که شما مثلن این جیغ داره زده می شه …هیچ …هیچ …

هر وقت به اینجا رسیدید می تونید از سرش بندازید .. و بعدم وقتی می بینید با
دیگران وقتی بازی می کنه … مساله افرینه در ایامی که میخاید درستش بکنید ، پهلوی این و اون نبردیش … نگذارید یه جایی بره که با جیغ زدنش پاداششو از دیگران بگیره و فکر کنه خب این تنها راهیه که من بعضی از اوقات می تونم به هدفم برسم …

هر ادمی که فکر کنه از یه راهی ، …. گریه هست ، جیغه ، فحشه ، تهدیده ، تنبیهه ، قهره … میتونه به هدفاش برسه خب معلومه از این استفاده می کنه .. کیه که در دنیا
نکنه …شما از انسان‌ها بگیرید تا کشورها رو .. از این سیستم استفاده می کنند تا به
هدفهاشون برسند ….


 
جیغ زدن 3
ساعت ٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: جیغ زدن

جیغ زدن بچه ها ( قسمت سوم ) :
*************************
پدر و مادر متاسفانه به دلیل کم دانی اخلاق و رفتار بد رو در بچه می کارند ….اونا رو تو
وجودشون می گذارن … قائده مشخصه … من تا اونجایی که ممکنه به بچم نه نمی گم . من هزاران هزار موردی رو که دوست نداشتم ، درست نمیدونستم رو ، گذاشتم بچه‌هام انجام بدن …

پس یک من نه نمی گم تا اونجایی که می تونم … اونجایی که باید نه بگم ، خون هم بچه گریه کنه من پاش می ایستم ، بنابراین ماجرای لوس کردنه مطرح نیست …

من پاش می ایستم ، ولی باید پیش بینی من درست باشه … اگر تو یه مهمونیه جیغ زدنه اون توجه بقیه رو جلب میکنه ، من ناچار باید باهاش کنار بیام … من قرار نیست اونجا بخام باهاش مخالف کنم ، من هر چی گفت میگم باشه ،

من خودم داوطلبانه بهش میدم برای اینکه جنگی راه نیفته برای اینکه بازنده من و اون نباشیم … روزی که شما به من می گید این بچه جیغ می زنه بعلاوه برخی از بچه‌ها هستند دیر زبون باز می کنن ، مشکل برای بیان خودشون دارند ، ما هی براشون حرف می زنیم ، بچه به این نتیجه می رسه که زبون رو بلد نیست بنابراین از حربه ای استفاده میکنه که جیغه ..

همونطوری که بسیاری از ادما وقتی بحث می کنن کم میارن … فحش میدن … کتک می زنن … فرقش چیه ؟ در این حقیقت من می بینم از این راه به هدفم نمی رسم ، میرم سراغ حربه ی دیگری که در اختیارمه …


 
جیغ زدن2
ساعت ٢:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: جیغ زدن

جیغ زدن بچه ها ( قسمت دوم ) :
*************************
نتیجتا برخورد نامناسب شماها بوده که به او نه احساس توجه و محبت و امنیت
رو داده و نه کوشش کردید با اون کنار بیاید … و به او نشون دادید هر کی
زورش برسه می تونه برنده باشه … و اون هم فکر میکنه تنها زوری که داره این
جیغ زدنه …این جیغ زدن توجه شما رو می گیره ، جلوی یه جمعی باشه باعث شرمندگی شما می شه … یه مقدار به هر حال باهاش کنار میاید …و بعد هم بتدریج از خودش بدش می یاد … اخرش اینه که من با این جیغ کشیدن کتک می خورم ، خب بخورم .. چون گرفتاری با خودش پیدا می کنه … یعنی خودش رو موجودی بدی می دونه …

یک کمی کوشش کنید موضوع رو متوجه بشید چون اینجوری به جایی نمی رسیم …
من و شما وقتی بخایم از مردم یه چیزی بخایم ، به چه زبونی صحبت می کنیم ؟ فارسی ، برای اینکه فارسی بلدیم ، اگر ژاپنی بلد بودیم ژاپنی حرف می زدیم با کسی که ژاپنیه …

فررزند شما غیر از جیغ زدن برای دادن پیامش راهی نداره ، شما براش راهی نذاشتی ، هیچ ارتباطی هم به ماجرای لوس کردنش نداره ،البته حرف همسرتون یه جاییش درسته ، و اون اینکه وقتی بچه جلوی یه جمعی و یا یه جایی جیغ زد ما بهش یه چیزی می دیم … ما با این کارمون چه کردیم ؟

جیغ زدنش رو تقویت کردیم و تشویق کردیم .. به همین جهت من همیشه عرضم به پدر و مادرا اینه که تا انجایی که ممکنه به بچه‌ها نه نگید ، صلاح بچه‌ها بویژه بین یک تا 2 سالگیست ،

هر چیزی که کمی بده ، کمی اشتباهه ، کمی دوست ندارید ، بگذارید بچه ازادانه بکنه ، ازاد بگذارید بچه رو که انتخاب رو اون بکنه ، تا اونجایی که ممکنه به بچه نه نگید ، … اما روزی که گفتید نه ، باید بدونید که باید بگید نه ، و می تونید پای اونه نه تون بایستید ، تا اخر …

یعنی اگر من بدونم وقتی به بچم میگم نه ، اون شروع میکنه به جیغ زدن
و چون مهمون دارم و یا وسط خیابونه ، من تسلیم می شم ،… همون اول بهتره کار بد رو براش بکنم و خودمو خلاص کنم تا اینکه بذارم اون جیغشو بزنه بعد تسلیمش بشم .


چون در اینگونه موارد اون چیزی که تشویق میشه ، تقویت میشه ، تو بدنش جا می
افته ، … اینه که هر وقت با مساله و مشکلی روبرو شدی ، یا در ارتباط با پدر و مادر
، چون برخی اوقات بچه‌ها این کارو فقط با پدر و مادر می کنند … جیغ بزن … داد بزن … یعنی من حربه ای که در اختیارم قرار می گیره اینه .. یعنی بداموزی از اینجاست …

 


 
جیغ زدن 1
ساعت ٢:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱٠ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: جیغ زدن

جیغ زدن بچه ها ( قسمت اول ) :
**************************
موضوع کمی پیچیده هست … ببینید بچه‌ها به این دنیا میان و بعد از 4 ماهگی یه گاهی کمی از خودشون و حدود 5 و 6 ماهگی از دیگران پیدا می کنند و بتدریج وقتی به یکسالگی می رسند یه تصویر و تصوری از خودشون و رابطشون با دیگران دارند …

در اینجا وقتی پدر و مادر به اندازه کافی توجه می کنن و محبت می کنن و مواظبت و مراقبت می کنند .یعنی اون سه تا عامل اصلی رو دارند … دانا هستن ، مهربان هستن ، امکانات دارن و ضمنا یه رابطه نزدیک با فرزندانشون برقرار می کنند و فرزندی که فقط یه نفر هم اون رو بار میاره و تربیت می کنه نه چند نفر ، … روزی که چنین وضعیتی بوجود بیاد …

بین یک تا سه سالگی ، بچه میره به سمت نوعی استفاده از امکاناتی که داره و ازادی …. و اگر پدر و مادر دانا و مهربان باشند ، شرایطی براش بوجود میارن که او در مسیر رشد و تکامل قرار می گیره و مایله به دلیل میلی که به کنجکاوری داره ، از خودش هر روز ادم بهتر و برتری بسازه ، نه اینکه این تصمیم رو از عقل می گیره ، این ویژگی طبیعته که دانه ای که ساقه می زنه و بعدن شاخه میزنه بیرون …

اما اگر پدر و مادر در اینجا ندونن چه باید بکنن و برخوردهایی داشته باشن ، و ازادی بچه رو محدود کنن و بهش بکن و نکن و باید و نبایدهای زیاد بگن ، … بچه رو می
برن در مسیری که جنگ قدرته ، یعنی بچه حالا به این نتیجه می رسه که جهان ، جهان فرمانبرداری و فرناندهیه و جهان قلدری و زوره …

یکی باید زور بگه ، یکی باید فرمان بده ، یکی دیگه باید اطاعت کنه … و این جنگ وقت سبب می شه ، بچه می بینه در بسیاری از موراد ناتوانه ، از بیان اون چیزی که میخاد ، یا وقتی پدر و مادر میگن نه باید بری بخابی …نمی دونه چی باید جواب بده … به حربه ی دیگری که از کودکی با او بوده و طبیعیست ، متشبث می شه که ماجرای گریه یا فریاده …

یعنی اونجاست که بچه میره وارد مسیر جیغ کشیدن ، … چون ادما وقتی جیغ می کشن که فکر میکنن گوشی نیست …فرصتی برای حرف زدن نیست ، نمی دونن چیکار باید بکنن … و توی بچه بسیار عادیست


 
سرگرمی های جالب برای کودکان
ساعت ٢:٠۸ ‎ق.ظ روز ۸ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: سرگرمی های جالب برای کودکان ، بازی با کودک

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی اول: آوازخواندن

تحقیقات نشان می‌دهد هر چه کودک زودتر با موسیقی آشنا شود، توانایی بیشتری برای درک موسیقی و لذت بردن از آن پیدا می‌کند.
با آوازخواندن، توانایی و حساسیت کودکتان را نسبت به موسیقی تقویت کنید.
اگر
نمی‌توانید شعری را با گام‌های درست یا با آهنگ خوشایند بخوانید اصلاً مهم
نیست. مهمترین مسئله این است که از آوازخواندن لذت ببرید.

نوع بازی:
می‌توانید شعرهای زیر را برایش بخوانید؛ البته هر شعر دیگری هم که بلد باشید و آن را دوست داشته
باشید و آن را دوست داشته باشید برای این بازی مناسب است:
- صبح که از خواب پا میشم.
- به به هوا عالیه!
- موش موشک من
- خدا، خدای مهربون
- تپلویم تپلو
* شعر را از نوع بخوانید و همزمان از حرکتهای دست و صورت‌تان نیز استفاده کنید.
*
دست کودک نوپایتان را برای دست زدن، بای‌بای کردن و امثال آن بگیرید و
تکان دهید. اول خودتان حرکت را انجام دهید و بعد اجازه دهید کودک‌تان این
کار را بکند.
* از آوازخواندن با کودک‌تان در هر ساعتی از شبانه‌روز
لذت ببرید، مثلاً وقتی توی اتومبیل هستید یا توی صف سوپرمارکت ایستاده‌اید
یا در مطب دکتر نشسته‌اید. تمام اوقات برای آواز خواندن باکودک مناسب است.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی دوم: جنسش چیه

تحقیقات
نشان می‌دهد آن دسته از بچه‌هایی که در محیط‌هایی بزرگ می‌شوند که به
میزان زیادی در معرض زبان و گفتگوهای کلامی هستند تقریباً در اکثر موارد تا
سه سالگی در حرف زدن مهارت کامل پیدا می‌کنند. کسانی که در کودکی از شنیدن
زبان بی‌نصیب مانده‌اند، در آینده دچار مشکل می‌شوند و باید زحمت زیادی
برای یادگرفتن و مهارت یافتن در آن بکشند، هر چقدر هم که آدم‌های باهوشی
باشند و یا تحت آموزش‌های وسیع قرار بگیرند.

این بازی حس لامسه
کودک را تقویت می‌کند و باعث می شود بافت‌های مختلف را بهتر درک کند.
بعلاوه مهارت های زبانی او را نیز تقویت می‌کند.

نوع بازی:
*
اشیا مختلفی را که بافت‌های جالبی دارند در اختیار کودک‌تان قرار دهید تا
به آنها دست بزند و تفاوت‌هایشان را احساس کند؛ مثلاً یک چیز سفت (چوب یا
سنگ) و یک چیز نرم (اسباب‌بازی اسفنجی)
* دستش را روی شی سفتی که انتخاب کرده‌اید بگذارید و اسم آن شی را همراه با صفت سفت بگویید.
* برای مثال بگویید: چوب سفت حالا دست‌تان را روی شی سفت دیگری بگذارید و دوباره نامش را بگویید، مثلاً میز سفت
* این کار را چند بار تکرار کنید و بعد اشیاء نرم را به او معرفی کنید، مثلاً یک پتوی نرم یا بالش نرم.
* کلمه سفت را با لحن خشن و کلمه نرم را با لحن خیلی ملایمی ادا کنید.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی سوم: می‌یای با هم بازی کنیم؟

تحقیقات
نشان می‌دهد که آهسته و شمرده صحبت کنید تا کودک نوپای شما بتواند تک تک
کلمه‌ها را از هم تشخیص دهد. تأکید کردن روی یک کلمه یا تکرار کردن آن هم
می‌تواند مفید باشد.

این بازی روشی سرگرم‌کننده و جالب برای تقویت مهارت‌های زبانی کودک است.
نوع بازی:
*
یکی از اسباب‌بازی‌های مورد علاقه‌اش را بردارید (مثلاً خرس عروسکی‌اش) و
آن را به گوش‌تان نزدیک کنید، طوری که انگار دارید به حرف‌های خرس گوش
می‌دهید. به کودک‌تان بگویید: آقا خرسه می‌گه می‌یای با هم بازی کنیم؟
* جمله ؟می‌یای با هم بازی کنیم؟ را با صدای بلند بگویید.
* خرس عروسکی را به کودک نوپایتان بدهید و از او بپرسید، آقا خرسه چی می‌گه؟
*
بازی را با سئوال کردن درباره اینکه سایر اسباب‌بازی‌ها یا وسایل توی اتاق
چه می‌گویند ادامه دهید. برای مثال بگویید: صندلی می‌گه: بشین روی من.
* همیشه وقتی دارید به جای اسباب‌بازی یا شیءای صحبت می‌کند، با صدای بلند حرف بزنید.


بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی چهارم: غلتاندن توپ

تحقیقات
نشان می‌دهد که هر حرکت جدیدی باید بارها و بارها تکرار شوند تا جریان‌های
عصبی را که از نواحی فکری مغز به قشر حرکتی و از انجا به اعصاب مرتبط با
عضلات می‌روند، تقویت کند.
شما با غلتاندن توپ به سمت کودک‌تان و تشویق کردن او به غلتاندن مجدد آن به سمت خودتان می‌توانید مهارت‌های حرکتی او را تقویت کنید.
کودک نوپای شما به سنی رسیده که غلتاندن توپ برایش بازی مفرح و سرگرم‌کننده‌ای است. بازی زیر را با او انجام دهید.

نوع بازی:
* با کودک‌تان روی زمین بنشینید. اسمش را صدا بزنید تا توجهش به شما جلب شود و به شما نگاه کند بعد توپ را به سمت او بغلتانید.
* او را تشویق کنید تا توپ را دوباره به سمت شما بغلتاند.
* در حین غلتاندن توپ با لحن آهنگینی بگویید؛ توپ رو قل می‌دم طرفِ........ (اسم کودک).
* وقتی کودکتان توپ را به طرف شما غلتاند بگویید: (اسم کودک)........ توپ رو قل می‌ده طرفِ (بابا).
* فقط زمانی این جمله‌ها را بگویید که توپ واقعاً بین شما دو نفر رد و بدل می‌شود.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی پنجم: بلوک بازی

تحقیقات
نشان می‌دهد مهارت‌های حرکتی بزرگ و کوچک به طور مستقل از هم پرورش پیدا
می‌کنند، گرچه هر دو به مبناهای فیزیکی یکسانی نیاز دارند. اگر کودکی در
طول یک هفته انرژی زیادی را روی مهارت‌های حرکت بزرگ بگذارد، فرصت کافی
برای تقویت مهارت‌های حرکتی کوچکش نخواهد داشت.
روی هم چیدن بلو‌ک‌ها به پرورش مهارت‌های حرکتی کوچک فرزندتان کمک می‌کند.

نوع بازی:
*
می‌توانید این کار را با بلوک‌های آماده هم انجام دهید، ولی اگر خودتان
بتوانید بلوک‌های موردنظرتان را درست کنید، جالب‌تر و سرگرم‌کننده‌تر است.
*
با استفاده از قوطی‌های خالی شیر، بلوک‌های یک بار مصرف درست کنید. آنها
را با بند به هم ببندید و روی قوطی‌ها را با کاغذ بپوشانید.
* کودک‌تان را تشویق کنید با مداد شمعی یا با عکس برگردان بلوک‌ها را تزئین کند.
* با کودک‌تان شروع به بازی کنید و بلوک‌ها را روی هم بگذارید. هر بار که بلوکی را روی بلوک دیگر گذاشت، او را تشویق کنید.
* بعضی وقت‌ها کودک‌تان از خراب کردن چیزی که ساخته است بیشتر خوشش می‌آید.


بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی ششم: وقت قصه

تحقیقات
نشان می‌دهد که خواندن کتاب با صدای بلند برای کودکان باعث فعال‌شدن قوه
تخیل آنها می‌شود و میزان شناخت آنها را از دنیای اطراف‌شان بیشتر می‌کند.
به علاوه کمک می‌کند مهارت‌های زبانی و شنیداری‌شان تقویت شود و آنها را
آماده می‌کند تا زبان نوشتاری را درک کنند.
این بازی به تقویت
مهارت‌هایی که کودک قبل از شروع خواندن، باید آنها را یاد بگیرد کمک
می‌کند. در ضمن او را به کتاب و کتابخوانی علاقمند می‌کند.
وقتی می‌خواهید برای کودک‌تان کتابی بخوانید نکات زیر را به خاطر داشته باشید؛
*
کتاب خواندن برای کودکان نوپا ممکن است سخت و خسته‌کننده باشد، فراموش
نکنید که بچه‌ها دوتا چهار دقیقه بیشتر نمی‌توانند آرام بنشینند.
*
بچه‌های نوپا از کتاب‌هایی خوش‌شان می‌آید که پر از تصاویر بچه‌هایی باشد
که کارهای آشنایی مثل غذا خوردن، دویدن و خوابیدن را انجام می‌دهند.
* کتاب‌هایی که درباره سلام و خداحافظی کردن باشند، در میان بچه‌های این گروه سنی محبوبیت زیادی دارند.
* داشتن شعر و متن‌های ساده‌ای که برای کودک قابل حدس زدن باشد، معیارهای خوبی برای انتخاب کتاب هستند.
* برای اینکه توجه کودک‌تان را به کتابی که دارید برایش می‌خوانید بیشتر جلب کنید، نام او را با نام کودک قهرمان داستان عوض کنید.
*
شما می‌توانید در هر جایی برای کودک‌تان کتاب بخوانید، روی تخت، توی حمام
(البته با ا ستفاده از کتاب‌های ضد آب!)، روی زمین یا توی تاب.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی هفتم: در آغوش گرفتن

تحقیقات
نشان می‌دهد کودکان عاشق والدین‌شان هستند. روانشناسان این عشق را دلبستگی
می‌نامند. تئوری دلبستگی که نخستین بار جان بالبی روانپزشک انگلیسی در سال
1950 آن را ارائه داد، یکی از ماندگارترین تئوری‌های قرن بیستم در زمینه
رشد انسان است.
در آغوش گرفتن کودک‌تان شیوه بسیار مؤثری برای پرورش دادن توانایی‌های مغزی اوست.
در‌آغوش گرفتن کودک در مواقع خطر حتی از این مهم‌تر است چون باعث می‌شود کودک آرامش خاطر پیدا کند.
*
اگر کودک شما دارد در جایی پرسه می‌زند که نباید می‌رفته، او را بلند کنید
و در آغوش بگیرید و برایش توضیح دهید که : تو نباید بری اونجا چون
خطرناکه.
* او از لحن صدای شما می‌فهمد کاری که انجام داده کار اشتباهی بوده است.
*
علاوه بر این، وقتی کودک‌تان را این طور در آغوش می گیرید و با او حرف
می‌زنید، می‌فهمد که به او اهمیت می‌دهدی و می‌خواهید از او محافظت کنید.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی هشتم: رفتن به پارک

تحقیقات
نشان می‌دهد کمک به رشد مغز کودک به این معناست که او را مدام در
محیط‌هایی قرار دهیم که هم از نظر عاطفی و هم از نظر فکری غنی باشند و او
را به فعالیت و واکنش وادارند.
این بازی مهارت‌های زبانی کودک نوپایتان را تقویت می‌کند.
کودکان
تازه راه افتاده عاشق اسباب‌بازی‌ها و حیوانات عروسکی‌شان هستند و اغلب
اوقات صدای آنها را می‌شنوید که دارند با عروسک‌هایشان حرف می‌زنند.
* این بازی را با کودکتان انجام دهید: وانمود کنید می‌خواهید با او و حیوان عروسکی‌اش به پارک بروید.
*
سئوال‌هایی از او بپرسید که او را تشویق به حرف زدن کند. مثلاً بگویید: به
نظرت خرسی امروز چی بپوشه؟، بیرون هوا سرده؟، اگه خرسی کفش نپوشه، پاهاش
چی میشه؟
* این هم چند نمونه سئوال دیگر: به نظرت ناهار رو ببریم توی پارک بخوریم؟ و میمونت چی دوست داره بخوره؟
* همیشه به جواب‌های کودکتان واکنش نشان دهید چون باعث می‌شود او بیشتر حرف بزند.
* مهارت‌های زبانی برای زمانی هم که کودکتان بزرگتر می‌شود و خواندن یاد می‌گیرد ضروری است.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی نهم: لبخند بزن!

تحقیقات
نشان می‌دهد که تجربه‌های حسی کودک و ارتباطات اجتماعی او با بزرگسالانی
که احساس می‌کند مواظب و پشتیبان او هستند، توانایی‌های ذهنی‌اش را تقویت
می‌ کند.
این بازی به کودک کمک می‌کند خودش و توانایی‌هایش را بهتر بشناسد.

* همراه با کودک‌تان در آینه نگاه کنید.
* همین‌طور که کودک‌تان دارد در آینه به خودش نگاه می‌کند از او بخواهید این کارها را انجام دهد:
- لبخند بزند.
- زبانش را بیرون بیاورد و آن را وارسی کند.
- دهانش را باز و بسته کند.
- به دندان‌هایش نگاه کند.
* چیزی برای خوردن به او بدهید و بگذارید همین‌طور که دارد غذایش را می‌جود، خودش در آینه تماشا کند (البته، با دهان بسته!)

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (15 تا 18 ماهگی)

بازی دهم: صدای اسباب‌بازی

تحقیقات
نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض انواع مختلف محرک‌های موسیقیایی و
تقویت‌کننده‌های مهارت‌های شنیداری در سال‌های اولیه زندگی برای رشد ذهنی
کودک بسیار مهم است.
ببینید کودک‌تان دوست دارد با چه اسباب‌بازی‌هایی بازی کند، او را تشویق کنید صداهای اسباب‌بازی‌ها را در آورد.

* از او بخواهید صداهای زیر را از خودش درآورد:
- صدای قطار
- صدای ماشین
- صدای ساختگی حیوانات عروسکی
- صدای ریختن تکه‌های لگو: هر چه ساختمان ساخته شده بلندتر، صدا بلندتر.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی):

بازی اول: حالت چهره

این بازی به بچه‌های دو ساله کمک می‌کند احساسات مختلف خود را بشناسند.

نوع بازی:
* با کودک دو ساله‌تان بنشینید و عکس چهره‌های مختلفی را از توی مجله‌ها و کتاب‌ها پیدا کنید.
* درباره حالتی که توی هر کدام از چهره‌ها هست از کودک‌تان سئوال کنید.
*
عکس صورت کودکی را که شاد است پیدا کنید. حالتی را که در آن چهره است برای
کودکتان توصیف کنید و بعد از او بخواهید حالت شادی به چهره‌اش بدهد.
* به پیدا کردن عکس‌هایی که چهره‌های شادی را نشان می‌دهند ادامه دهید.
* در روزهای بعد دنبال حالت‌های مختلف دیگری بگردید، مثلاً هیجان‌زده، غمگین و لوس.
* سعی کنید حالت‌هایی را پیدا کنید که با احساسات کودک‌تان در آن روز جور باشد.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی):

بازی دوم: حمومک مورچه داره

این بازی شیوه‌ای عالی برای افزایش شناخت و درک مفاهیم مکانی در کودک‌تان است.

نوع بازی:
* با کودک دو ساله‌تان بازی بشین و پاشو را انجام دهید. دستش را بگیرید، به صورت دایره‌وار حرکت کنید و شعر زیر را برایش بخوانید:
حمومک مورچه داره،
بشین و پاشو خنده داره،
خوب حالا بگو چه کار می‌کنیم
با هم پا می‌شیم، با هم می‌شینیم
* به آرامی روی زمین بنشینید. کودک‌تان قطعاً شیفته این بازی می‌شود!
* دوباره بازی را از نو انجام دهید ولی این بار به جای گفتن با هم پا می‌شیم، با هم می‌شینیم حرکت را عوض کنید و بگویید:
حمومک مورچه داره،
بشین و پاشو خنده داره،
خوب حالا بگو چه کار می‌کنیم،
با هم می‌چرخیم، با هم می‌چرخیم
* می‌توانید این حرکت‌ها را هم انجام دهید: دست بزنید؛ لی‌لی‌ کنید؛ بالا و پایین بپرید؛ صدای اردک درآورید.


بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی):

بازی سوم: کفشت پاته؟

این بازی به کودک‌تان کمک زیادی می‌کند تا با اعضای مختلف بدنش آشنا شود و مهارت خود را در مشاهده و درک چیزهای مختلف بالا ببرد.

نوع بازی:
* به کودک دو ساله‌تان بگویید: اگه کفش پاته، بالا و پایین بپر.
* با پرسیدن این سئوال به کودک‌تان کمک کنید: کفشت پاته؟ بهم نشونش بده، ببینم.
* به کفشش اشاره کنید و از او بخواهید بالا و پایین بپرد. شاید لازم باشد به او نشان دهید چطور این کار را بکند.
*
هر بار که درباره یکی از اعضای بدون کودک‌تان از او سوال می‌کنید به آن
عضو اشاره کنید و به او نشان دهید چطور حرکت‌ها را انجام دهد.
* می‌توانید این جمله‌ها را بگویید:
- اگه جوراب پاته، عقب و جلو برو.
- اگه بلوز پوشیدی، دست بزن.
- اگه شلوار پاته، سرت رو بالا و پایین کن.
* وقتی چند بار این بازی را تکرار کردید، خواهید دید که کودک‌تان بدون کمک شما می‌تواند حرکت‌ها را انجام دهد.


بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی چهارم : خرگوش ناز کوچولو

این بازی درک مفاهیم مکانی را در کودک شما تقویت می‌کند.

نوع بازی:
*
از حیوانات عروسکی استفاده کنید و بازی زیر را با کودک دوساله‌تان انجام
دهید. به جای کلمه خرگوش اسم هر حیوان عروسکی را که دارید با آن بازی
می‌کنید ببرید.
* شعر زیر را برایش بخوانید و حرکت‌های گفته شده را انجام دهید:
خرگوش ناز کوچولو
می پره پایین، می پره بالا
خرگوش ناز کوچولو
همه جا رو خوب نگاه می‌کنه
(خرگوش را به اطراف بچرخانید)
بالا رو قشنگ نگاه می‌کنه
(خرگوش را به هوا بلند کنید)
پایینو قشنگ نگاه می‌کنه
(خرگوش را به پایین بیاورید)
خرگوش ناز کوچولو
داره می دوه تند و تند و تند
(خرگوش به دست شروع به دویدن کنید)
خرگوش ناز کوچولو
رفته یه گوشه قایم شده
(خرگوش را به پشت خود پنهان کنید)

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی پنجم: یادگیری شعر

تحقیقات
نشان می‌دهد حافظه دانشی است که تثبیت شده است. وقتی فرایند یادگیری اتفاق
می‌افتد، سیناپس‌های جدیدی در مغز شکل می‌گیرد و یا سیناپس‌های قدیمی
تقویت می‌شود.

کودکان دو ساله مثل اسفنج هستند. آنها چیزی را یک
بار می‌شنوند و فورا شروع به حفظ کردن آن می‌کنند، مخصوصاً اگر آن کلمه‌ها
همراه با حرکت باشند.

یک روش جالب خواندن شعرهای بچه‌گانه این است
که روی آخرین کلمه هر مصرع تأکید کنید و آن را بلندتر بگویید و همزمان
حرکتی متناسب با آن انجام دهید. این کار به کودک‌تان کمک می‌کنید شعر را
بهتر به خاطر بسپارد.

* در اینجا مثالی می‌آوریم. فراموش نکنید روی کلمه آخر تأکید کنید:
تیک و تیک و تیک
(دست‌هایتان را بالا ببرید)
یه دفه ساعت یه دونه زنگ زد
(یکی از انگشت هایتان را بالا ببرید)
موشه از دیوار دوید پایین
(همان انگشت را پایین بیاورید)
تیک و تیک و تیک
تیک و تیک و تیک
(همزمان با گفتن کلمه تاک دست بزنید).

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی ششم: عروسک بازی
تحقیقات نشان می دهد که تجربه ها و ارتباط های مثبت سالهای ابتدایی زندگی بر رشد عاطفی کودک تأثیر می‌گذارد.
این بازی را با عروسکی که دست و پا دارد انجام دهید.

نوع بازی:
* با کودک دو ساله خود روی زمین بنشینید و به او نشان دهید که چطور دست‌های عروسکش را بگیرد و آنها را به بالا و پایین حرکت دهد.
* عروسک را به کودک‌تان بدهید و بگذارید او امتحان کند.
* می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:
- دست تکان دهید
- کف بزنید
- پاهایتان را به هم بزنید
- بوسه بفرستید
* نظر کودک‌تان را در مورد کارهایی که دارید انجام می دهید بپرسید.

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی هفتم : پچ پچ کردن

نجوا کردن به کودک کمک می‌کند یاد بگیرد چطور بلندی صدایش را تنظیم کند. البته انجام این کار به تمرکز زیادی هم نیاز دارد.

بچه‌های دو ساله خیلی دوست دارند کسی در گوش‌شان چیزی بگوید و وقتی که خودشان این کار را انجام می‌دهند حسابی احساس غرور می‌کند.
* چیزی در گوش کودک‌تان زمزمه کنید ؛ مثلاً بگویید: بیا دست بزنیم
* از کودک دو ساله‌تان بخواهید او هم آهسته چیزی در گوش‌ شما بگوید.
* انقدر به این کار ادامه دهید تا کودک‌تان کاملاً یاد بگیرد چطور صدایش را پایین بیاورد.
بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی هشتم: داستان میوه
اشیا
معمولی که کودک شما روزانه با آنها سر و کار دارد سوژه‌های خوبی برای باز
کردن سر صحبت با کودک و تقویت مهارت‌های زبانی او هستند.

نوع بازی:
* سه چهار تا میوه بردارید و به همراه کودکتان آن را بررسی کنید.
* میوه ها را تک تک قاچ بزنید و درباره آنها با کودکتان حرف بزنید: آیا میوه ای که در دستتان هست هسته، پوسته و ... دارد؟
* داستانی درباره میوه ای که در دست دارید برای کودکتان بگویید. در اینجا مثالی می‌آوریم:
یکی
بود یکی نبود. یه روز یه سیبی اومد پیش یوسف تا باهاش بازی کنه. سیب گفت:
سلام یوسف. خیلی خوشحالم که اومدم پیشت ولی یه کمی تنهام. میشه از یه میوه
دیگه هم بخواهیم بیاد و با ما بازی کنه؟
یوسف گفت: باشه، من به پرتقال زنگ می‌زنم.
یوسف تلفن رو برداشت و شماره گرفت و گفت: سلام پرتقال میشه بیای با هم بازی کنیم؟
*
بگذارید کودکتان پیشنهاد کند دفعه بعد به چه میوه‌ای تلفن بزنید. با آوردن
هر میوه جدیدی، آن را بررسی کنید، راجع به آن حرف بزنید و البته مزه آن را
بچشید!

بازیهای آسان برای تقویت هوش و خلاقیت کودک (24 تا 27 ماهگی)

بازی نهم: نرم و راحت مثل باد

همین
طور که دارید با نوای موسیقی به این طرف و آن طرف حرکت می‌کنید دستمالی را
هم در دست‌تان بگیرید. این کار هم خیلی کیف دارد و هم به کودکتان یک حس
تعادل و کنترل می‌دهد.

این بازی، بازی بسیار خلاقانه ای است و قطعا کودک شما دلش می خواهد بارها و بارها آن را تکرار کند.

نوع بازی:
* یک موسیقی شاد پخش کنید و همراه با کودک تان با روسری به این طرف و آن طرف حرکت کنید یا دایره‌وار بچرخید.
* روسری را در هوا تکان دهید و بعد آن را پایین بیاورید و به زمین نزدیک کنید.
* شما و کودک‌تان می‌توانید هر کدام یک سر روسری را بگیرید و با هم حرکت کنید.
* هر کاری انجام دهید، کودک‌تان از شما تقلید می‌کند.

منبع: نی نی سایت


 
برای تغییر رفتار فرزندتان چه باید بکنید
ساعت ٧:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

رفتار طبیعی کودکان به سن، شخصیت و میزان رشد جسمی و احساسی او بستگی دارد. رفتار کودک اگر با انتظارات خانواده همخوانی نداشته باشد یا از هم گسیخته باشد، توام با مشکل است. رفتار طبیعی یا “خوب” معمولاً با این تعیین می شود که آیا از نظر اجتماعی، فرهنگی و رشدی مناسب است یا خیر. اینکه بدانید در چه سنی چه توقعی از فرزندتان داشته باشید به شما کمک می کند بفهمید رفتار کودکتان طبیعی است یا خیر.

برای تغییر رفتار فرزندمان چه می توانیم بکنیم؟
کودکان رفتاری که مورد تشویق و پاداش قرار گیرد را ادامه می دهند و رفتاری که نادیده گرفته شود را کنار می گذارند. ثبات در واکنش به رفتارهای آنها اهمیت بسیار زیادی دارد چون تشویق و تنبیه یک رفتار در زمان های مختلف موجب سردرگمی کودک می شود. اگر فکر می کنید یک رفتار فرزندتان مشکل دار است، سه انتخاب پیش روی شماست:

* تصمیم بگیرید که آن رفتار یک مشکل نیست چون مناسب سن و مرحله رشد اوست.

* برای متوقف کردن آن رفتار تلاش کنید، چه با نادیده گرفتن او یا تنبیه.

* با تشویق و پاداش رفتاری جدید که می پسندید را به او معرفی کنید.

چطور باید جلوی بدرفتاری را بگیرید؟

بهترین راه برای متوقف کردن رفتارهای ناخواسته فرزندتان، نادیده انگاشتن آنهاست. این روش در یک بازه زمانی بسیار خوب عمل می کند. اگر می خواهید آن رفتار بلافاصله متوقف شود، می توانید از روش زمان وقفه استفاده کنید.

چطور می توان از روش زمان وقفه استفاده کرد؟
از قبل درمورد رفتارهایی که موجب انجام این روش می شود تصمیم بگیرید (معمولاً اوقات تلخی ها، رفتارهای خشونت آمیز یا خطرناک). یک محل خاص انتخاب کنید
که مورد علاقه کودک نباشد اما برای او ترسناک هم نباشد، مثل یک صندلی، یک گوشه اتاق یا هر جای دیگر. وقتی خانه نیستید، می توانید داخل ماشین یا یک محل نشستن بعنوان محل وقفه استفاده کنید.

وقتی آن رفتار غیرقابل قبول اتفاق می افتد، به فرزندتان بگویید که آن رفتار قابل قبول و مناسب نیست و به او هشدار دهید که اگر باز آن رفتار را تکرار کند او را در محل وقفه خواهید گذاشت. آرامشتان را حفظ کنید. نباید عصبانی به نظر برسید. اگر فرزندتان رفتار نادرست خود را ادامه داد، به آرامی او را به آن محل ببرید.

درصورت امکان حواستان به مدت زمانی که فرزندتان در آن محل باقی می ماند باشد. برای او زمان بگذارید تا فرزندتان بداند چه زمان از آنجا خلاص می شود. این زمان باید کوتاه باشد (یک دقیقه برای هر سال)، و باید بلافاصله بعد از رسیدن به محل وقفه یا پس از آرام شدن کودک شروع شود. شما باید نزدیک به محل حضور داشته باشید اما با او حرف نزنید. اگر کودک آن محل را ترک کرد، به آرامی او را به آنجا برگردانید و زمان را دوباره شروع کنید. وقتی آن زمان تمام شد، اجازه بدهید کودک آن محل را ترک کند. درمورد آن رفتار بد با او بحث نکنید، به دنبال راهی برای تشویق و تقویت رفتارهای خوب در او باشید.

چطور می توان یک رفتار خوب و مطلوب را در کودک تقویت کرد؟

یک راه برای ترغیب کودک به رفتار خوب استفاده از سیستم پاداش است. بچه هایی که یاد می گیرند رفتار بد قابل تحمل نیست و به رفتار خوب پاداش داده می شود، مهارت هایی را یاد می گیرند که تا آخر عمر با آنها می ماند.
این روش در کودکان بالای 2 سال خیلی خوب عمل می کند. تا 2 ماه طول می کشد که این روش در کودک جا بیفتد. صبور بودن و یادداشت برداری از رفتارهای کودک می تواند برای والدین مفید باشد.

یک یا دو رفتاری که می خواهید در فرزندتان تغییر دهید (مثلاً عادت خوابیدن، مسواک زدن، یا جمع کردن اسباب بازی ها) را انتخاب کنید. جایزه ای که مورد علاقه فرزندتان است را هم انتخاب کنید. نمونه های خوب جایزه یک داستان بیشتر موقع خواب، نیم ساعت به تاخیر انداختن زمان خواب شب، یک تنقلات و برای بچه های بزرگتر، کمی پول، یک امتیاز خاص یا یک اسباب بازی می تواند باشد.

رفتار مورد نظرتان و پاداش آن را برای فرزندتان توصیف کنید. مثلاً به او بگویید، “اگر قبل
از اینکه این برنامه تلویزیون تمام شود، لباس خوابت را بپوشی و دندانهایت را مسواک
کنی، می توانی نیم ساعت دیرتر بخوابی”. فقط یکبار آن رفتار را از او بخواهید. اگر
کودک کاری که خواسته بودید را انجام داد، پاداش را به او بدهید. می توانید در صورت
نیاز به او کمک کنید اما نباید خیلی درگیر شوید. چون هر توجهی از سوی والدین، حتی
توجه منفی، برای بچه ها خیلی خوب است و ممکن است بخواهند به جای جایزه ای که تعیین کرده اید توجه شما را داشته باشند. استفاده از جملات انتقالی مثل “5 دقیقه دیگر وقت بازی تمام می شود” در یاد دادن رفتارهای جدید به بچه ها بسیار مفید است.


این سیستم به شما کمک می کند از کشمکش با فرزندتان خودداری کنید. اما اگر
کودک تصمیم بگیرد آنطور که خواستید عمل نکند، نباید تنبیه شود. فقط پاداش به او
تعلق نمی گیرد.
چند راه خوب برای پاداش دادن به کودکان
- ضربه زدن به ساعت (روشی خوب برای کودکی که وقت تلف می کند)

از فرزندتان بخواهید که کاری را انجام دهد. برای او ساعت کوک کنید. اگر کار قبل از زنگ زدن ساعت انجام شد، فرزندتان باید پاداش بگیرد. برای تعیین میزان زمانی که به کودک می دهید باید “بهترین زمان” او را برای انجام آن کار دریافته و 5 دقیقه به آن اضافه کنید.

- بازی رفتار خوب (روشی خوب برای یاددادن رفتارهای جدید)
لیست کوتاهی از رفتارهای خوب تهیه کرده و در یک جدول یادداشت کنید
و هر زمان که دیدید فرزندتان آن رفتار را انجام داد جلوی آن رفتار یک ستاره بزنید.
وقتی تعداد خاصی از ستاره ها (برحسب سن کودک) جمع شد، می توانید به او جایزه بدهید.

- امتیاز خوب/بد (روشی خوب برای بچه های سرسخت و بسیار فعال)
در یک زمان کوتاه (تقریباً یک ساعت) به خاطر هر رفتار خوبی که
فرزندتان نشان داد، در یک جدول یا روی دست او یک علامت بزنید. مثلاً اگر می بینید
که کودکتان به آرامی مشغول بازی است، بدون جنگ و جدال مشکلی را حل می کند، اسباب
بازی هایش را جمع می کند یا کتاب می خواند، می توانید علامت بزنید. بعد از اینکه
تعداد مشخصی از این علامت ها جمع شد، می توانید به او جایزه بدهید. همینطور می
توانید به خاطر رفتارهای بد به او علامت منفی بدهید. در این رو فقط اگر علامت
رفتارهای خوب بیشتر از رفتارهای بد بود می توانید به او جایزه دهید.

- ایجاد زمان سکوت (معمولاً وقتی مشغول غذا درست کردن هستید به درد
می خورد)
از فرزندتان بخواهید که برای مدتی کوتاه (مثلاً نیم ساعت) به تنهایی یا با خواهر یا برادر خود به آرامی بازی کند. مداوم به او سر بزنید (برحسب سن کودک، هر 2 تا 5 دقیقه یکبار) و برای هر دقیقه ای که به آرامی مشغول بازی بودند به او امتیاز بدهید. کم کم فاصله سر زدن ها را بیشتر کنید (کم کم به 30 دقیقه یکبار برسانید) اما جایزه دادن ها را ادامه دهید.

برای ایجاد رفتارهای خوب در کودکان دیگر چه می توان کرد؟

لیستی کوتاه از قانون های مهم تهیه کنید و آنها را به همراه فرزندتان مرور کنید. از ایجاد کشمکش جلوگیری کنید. اگر فکر می کنید بیش از حد واکنش نشان داده اید بهتر است از عقل سلیم برای حل مشکل استفاده کنید، حتی اگر محبور باشید درمورد روش پاداش و تنبیه خود ثابت قدم باشید.


شخصیت فرزندتان را بپذیرید، چه خجالتی باشد، چه اجتماعی، چه پرحرف یا فعال. شخصیت پایه بچه با گذر زمان ممکن است تغییر کند اما نه تا حد زیادی. سعی کنید از بروز موقعیت هایی که موجب بداخلاق شدن فرزندتان می شود جلوگیری کنید مثل وقت هایی که بیش از حد تحریک می شوند، خسته می شوند یا حوصله شان سر می رود.
پیش سایرین از فرزندتان انتقاد نکنید. رفتار کودکتان را بد توصیف کنید اما نه خودِ او را. وقتی شایسته اش است او را تحسین کنید. با محبت او را نوازش کنید. بچه ها به
توجه و محبت والدینشان بیشتر از هر چیز دیگری نیاز دارند.

برای کارهای مختلف مخصوصاً زمان خواب و غذا خوردن آنها قانون درست کنید. در صورت امکان اجازه بدهید فرزندتان انتخاب هایی برای خود داشته باشد. مثلاً می توانید از او بپرسید، “امشب می خواهید با لباس خواب قرمزت بخوابی یا آبیه؟”

هر چه بچه ها بزرگتر می شوند، دوست دارند در کارهای خانه شریک شوند. هیچوقت وقتی رفتار بدی نشان می دهند درمورد قانون هایتان بحث نکنید، بلکه از او بخواهید که دفعه بعدی برای تعیین قوانین به شما کمک کند.

چرا نباید از تنبیه بدنی استفاده کرد؟

خیلی از والدین برای جلوگیری از یک رفتار بد از تنبیه بدنی استفاده می کنند. بزرگترین اشکال این روش این است که بااینکه تنبیه آن رفتار بد را برای مدتی متوقف می کند اما به فرزندتان یاد نمی دهد که رفتارش را تغییر دهد. تادیب و تنبیه بدنی فقط به فرزندتان می گوید که باید رفتار خوب را انتخاب کند اما به او یاد نمی دهد که رفتار خوب چیست و احتمال برگشتن او به رفتارهای بد زیاد است.
تنبیه بدنی ممکن است موجب ایجاد رفتارهای خشن در کودکان شود. برای تنبیه کودکان بسیار بهتر است که از روش های دیگر استفاده شود.


 
کودک و تحریم
ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز ٢ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

کودکان و تحریم

از شیوه‌های مهم تربیتی، تشویق و تنبیه است. تشویق عامل برانگیزاننده و تنبیه عامل بازدارنده است. شاید تنبیه از نوع بدنی یا زبانی، به طور موقت رفتار بد کودک را متوقف کند، ولی باعث می‌شود کودکان باور کنند که انسان‌های بدی هستند و می‌توانند در آینده بدتر هم بشوند. بنابراین اگر تنبیه خوب و موثر بود، باید با یک بار جواب می‌داد؛ در صورتی که در عمل چنین نیست و برعکس کودک را جدی‌تر
و مصرتر به کارهای بد خود می‌کند. پس باید راهبرد و شیوه‌ای دیگر برای فهماندن کار
خوب و بد به کودکمان بیابیم؛ راهی که به کودک بیاموزد که مسوول رفتار خویش است و این شیوه نتیجه مستقیم رفتار بد اوست.
در این راهکار که بر پایه محرومیت موقت کودک در محدوده زمانی معینی است، کودک باید متوجه شود که این عمل نتیجه کاری است که انجام داده و بابت آن تنبیه می‌شود. برای مثال، بردن کودک به اتاقی که در آن وسایل بازی و کامپیوتر و... وجود دارد، تنبیه مناسبی به حساب نمی‌آید. این شیوه که اصطلاح تخصصی آنTimeout  به معنای وقفه یا مهلت تربیتی است، راهی است برای تأدیب کودکتان به دلیل سوءرفتار یا بدرفتاری، بدون آن که دست یا صدایتان بالا رود، یعنی بدون تنبیه بدنی یا فریاد زدن بر سر او.

این راهکار، محرومیت کودکتان را از موارد و چیزهای خوب در زندگی برای یک محدوده زمانی کوچک، و بلافاصله متعاقب بدرفتاری او، در برمی‌گیرد.

برای فهم بهتر این شیوه می‌توان از یک شبیه‌سازی استفاده کرد. این مهلت تربیتی برای کودکان به پنالتی‌های استفاده شده برای بازیکنان هاکی شباهت دارد.

وقتی که یک بازیکن هاکی روی یخ، بدرفتاری می‌کند و خطا انجام می‌دهد، باید برای 2 دقیقه به منطفه پنالتی برود. داور بازی سر او فریاد نمی‌زند، او را تهدید نمی‌کند و ضربه‌ای به او نمی‌زند. او فقط در سوت خود می‌دمد و به منطقه پنالتی اشاره می‌کند. در طول زمان پنالتی، بازیکن خاطی، اجازه بازی کردن ندارد و فقط باید به تماشای بازی بنشیند. این زمان، بازیکنان هاکی را بسیار آزار می‌دهد، زیرا آنها بازی کردن را به تماشا کردن ترجیح می‌دهند.


هنگام استفاده از این شیوه‌ برای فرزندتان، این مقایسه با بازی‌ هاکی را در
ذهن‌تان نگاه دارید. بچه‌ها معمولا این شیوه را دوست ندارند، چون ترجیح می‌دهند
خودشان بازی کنند نه این که بچه‌های دیگر را در حال بازی کردن ببینند. بنابراین،
وقتی شما از شیوه ( Time-outمهلت تربیتی) در واکنش به یک سوءرفتار استفاده می‌کنید، یعنی فرزندتان را از آنچه دارد انجام می‌دهد محروم می‌کنید و او مجبور به نشستن می‌شود.

ممکن است سوالات بی‌شماری در روند انجام این روش برای شما پیش بیاید. در این نوشتار به برخی از آنها پاسخ خواهیم داد.
این روش، کجا باید انجام شود؟

شما مجبور نیستید که هر دفعه، همان مکان دفعه قبل را استفاده کنید. فقط باید مطمئن شوید مکانی که انتخاب کرده‌اید، همواره در دسترس شماست. برای
مثال اگر خانه شما 2‌طبقه است، می‌توانید یکی از صندلی‌های طبقه پایین را به عنوان این منطقه انتخاب کنید تا وقتی که فرزندتان در طبقه بالا مرتکب یک سوءرفتار شد، مجبور شود در منطقه‌ای که شما در طبقه پایین در نظر گرفته‌اید، منتظر بماند. فقط باید مطمئن شوید که این ناحیه، ایمن و به دور از اشیای خطرناک است. همچنین امکان دیدن تلویزیون یا سرگرم شدن با اسباب‌بازی برای کودک وجود ندارد.

این محرومیت موقت، چه مدت باید ادامه داشته باشد و چه محدوده زمانی‌ای در این شیوه مناسب خواهد بود؟

بیشترین زمانی که برای این روش می‌توان در نظر گرفت یک دقیقه به ازای هر سال از سن فرزندتان است. البته در این یک دقیقه باید کاملا ساکت و ساکن و به دور از سرگرمی‌ها و علایقش باشد. پس زمان محرومیت برحسب سن کودک متفاوت
است. این زمان نباید آنقدر زیاد باشد که فرصت جبران را از کودک بگیرد و در ازای هر
سال از سن کودک، یک دقیقه اخراج یا محرومیت کافی است. براین اساس، برای یک کودک 4 ساله، 4 دقیقه، برای کودک 5 ساله، 5 دقیقه و برای کودک 2 ساله 2 دقیقه تنبیه یا محرومیت کافی است. در صورت موثر نبودن یا مقاومت کودک، می‌توان زمان را کمی، فقط در حدود چند دقیقه افزایش داد. به یاد داشته باشید که بچه‌ها این روش محرومیت لحظه‌ای را دوست ندارند و در این عقیده‌شان هم بسیار سرسخت و راسخ هستند. بنابراین زمان زیادی می‌برد که به این روش تربیتی عادت کنند. این موضوع صحت دارد؛ بخصوص در ابتدای کار، وقتی که بچه‌ها هنوز قوانین را نمی‌دانند و باور ندارند که شما دارید این روش را برای تأدیب آنها به کار می‌برید. هر چه شما آرام‌تر باشید، آنها ناراحت‌تر و آزرده‌تر می‌شوند. این مساله در تمام مراحل این روند جریان خواهد داشت. نظم و تربیت و انضباط به بهترین شیوه عمل خواهد کرد؛ وقتی که شما آن را در کمال آرامش و با خونسردی اجرا می‌کنید.

بنابراین، این زمان را تا وقتی که کودک آرام و ساکت نشده شروع نکنید. اگر فرزندتان در حال گریه کردن است یا کج‌خلقی می‌کند، تا وقتی که به این کار ادامه می‌دهد، جزو این زمان حساب نمی‌شود. اگر کودک ساکت شد و شما زمان را آغاز کردید اما دوباره شروع به گریه یا بداخلاقی کرد، تا وقتی که دوباره ساکت شود منتظر بمانید و سپس زمان را شروع کنید. به او اجازه ترک جایگاهش را در زمان تعیین‌شده، ندهید مگر این که ساکت و آرام باشد. فرزندتان باید بنشیند و ساکت باشد تا زمانی که وقت خارج شدن از جایگاه فرارسیده باشد و زمانtime-out به اتمام رسیده باشد.

برخی از روان‌شناسان پیشنهاد می‌کنند که از تایمر استفاده شود. تایمرها می‌توانند مفید باشند اما لازم نیستند. اگر خواستید از تایمر استفاده کنید، به یاد داشته باشید که تایمر زمان به پایان رسیدن وقفه تربیتی را به والدین یادآوری می‌کند، نه به بچه‌ها.

چه زمانی ساعت سکوت و آرامش به حساب می‌آید؟

معمولا زمان آرامش وقتی است که فرزندتان عصبانی یا ناراحت نیست و داد نمی‌زند یا گریه نمی‌کند. شما باید وقتی در مورد فرزندتان و رفتارهای او تصمیم‌گیری کنید که او کاملا آرام و راحت باشد. بعضی از بچه‌ها، وقتی که در این محدوده زمانی تربیتی قرار می‌گیرند، کاملا ساکت و آرام می‌شوند. برخی دیگر برایشان سخت است که
ساکت و آرام بنشینند و صحبت نکنند. بیقراری و صحبت کردن شادمانه، معمولا به عنوان ساکت و آرام بودن تلقی می‌شود. برای مثال، اگر فرزندتان پس از قرار گرفتن در این وقفه تربیتی، آواز می‌خواند یا به نرمی و ملایمت با خودش صحبت می‌کند، این به عنوان همان سکوت و آرامش به حساب می‌آید. تعدادی دیگر از بچه‌ها در شرایطی، با هق‌هق صحبت می‌کنند، ولی آرام به شیوه‌ای که معمولا به دنبال یک کج‌خلقی به وجود می‌آید. این بچه‌ها معمولا سعی می‌کنند گریه نکنند اما نمی‌توانند و به عبارتی بغض در گلو دارند. در این شرایط نیز باید کودک را در حالت سکوت و آرامش در نظر گرفت و او را در وقفه تربیتی قرار داد.

اگر کودک قبل از پایان زمان در نظر گرفته شده صندلی را ترک کرد چه کنیم؟

چیزی نگویید. به آرامی و به صورت فیزیکی او را به جایگاهش بازگردانید. برای کودکانی که در محدوده سنی 2 تا 4 سال قرار دارند، انجام حرکت‌های پیش‌بینی نشده بخصوص در اوایل شروع روش وقفه تربیتی، یک مشکل سخت و دیرینه است.

این تنها مشکل شما نیست. سعی کنید آرام بمانید و کودک را به صندلی بازگردانید. اگر خسته یا عصبانی شدید، از همسرتان یا هر شخص بالغ دیگری که نزدیک به
شماست بخواهید که به شما ملحق شود و شما را حمایت کند. اگر در این شرایط کسی نبود که به کمک شما بیاید و تنها بودید، باوجود خستگی و عصبانیت، سعی کنید دوباره با احترام با کودکتان رفتار کنید. اما وقتی کمک رسید یا وقتی که توانایی و نیروی شما دوباره باز گشت، بهتر است این مرحله را برای یک وقفه تربیتی دیگر بگذارید.

اگر فرزندتان در جایگاه در نظر گرفته شده نیز بدرفتاری کرد، چه باید کرد؟

چیزی نگویید و از هر چیزی که فقط برای بچه خطرناک نباشد و سبب خرابی وسایل
خانه نشود چشم‌پوشی کنید. بیشترین رفتار بچه‌ها در این شرایط کوشش برای این است که شما را مجبور به واکنش نشان دادن و گفتن چیزی کنند. بنابر این منتظر چیزهای غیرمنتظره باشید، بخصوص اگر یک شخص نق نقو، فریادزن، اخطاردهنده، استدلال‌کننده یا کسی هستید که توضیح زیادی برای مسائل می‌دهد.

منظور از حرکات غیرمنتظره این است که ممکن است کودک برای جلب نظر شما، آب دهان پرت کند، لباسش را خیس کند، آب دماغش را روی لباس‌هایش بریزد، لباس‌هایش را دربیاورد، اشیا را پرت کند، توضیحات غیرمنصفانه‌ای درباره شما یا حتی به شما بگوید که اصلا شما را دوست ندارد. نگران نباشید و کنترل خود را از دست ندهید، چون به محض پایان یافتن وقفه تربیتی که برای او ایجاد کرده‌اید آنها دوباره شما را دوست خواهند داشت.

چه موقع باید از این روش استفاده کرد؟

ابتدا فقط باید برای یک یا 2 مشکل رفتاری این روش را به کار ببرید. پس از این که کودک آموخت که چگونه خود را با این شیوه منطبق کند و آن را انجام دهد، می‌توانید فهرست مشکلات رفتاری را توسعه دهید. به طور کلی مشکلات رفتاری در 3 گروه می‌گنجند:
هر چیز خطرناک برای خود کودک یا دیگران؛

مخالفت، مقاومت و عدم قبول رفتارهای صحیح تعیین شده از جانب والدین؛

رفتارهای مضر و آزاردهنده و پردردسر

شما می‌توانید ابتدا رویه وقفه تربیتی را برای موارد اول و دوم استفاده کنید و از موارد گروه سوم چشم‌پوشی کنید. اما اگر نمی‌توانید از چیزی چشم‌پوشی کنید، می‌توانید موارد گروه اول را به گروه دوم منتقل کنید و ضمنا یک تبصره هم برای آن صادر کنید (مثل این که در یک ساعت معین حق استفاده از تلویزیون را نیز از کودک سلب کنید.) اگر کودک با قوانین موافقت نکرد، می‌توانید وقفه تربیتی را برای عدم موافقتش به کار برید. دقت کنید که در انجام این روش و به کارگیری وقفه تربیتی، استوار و ثابت‌قدم باشید. طبیعی است که نتوانید صددرصد استوار و راسخ این رویه را پیش برید، چون مدارا کردن در طبیعت و سرشت همه ماست، اما تا آنجا که می‌توانید در این راه بکوشید. به طور معمول، روال این است که بلافاصله پس از وقوع یک مشکل رفتاری، برای فرزندتان توضیح دهید که چه کاری انجام داده و او را به جایگاه تعیین شده برای وقفه تربیتی ببرید (در مورد کودکان بزرگ‌تر،‌آنها را به جایگاه بفرستید و خودتان آنها را نبرید.) برای مثال؛ اگر فرزندتان در حال انجام کار خطرناکی است که احتمال آسیب رساندن به خودش وجود دارد، فقط بگویید: این کار را نکن در غیر این صورت باید به جایگاه تعیین شده بروی. اما به یاد داشته باشید که این جمله را به آرامی و فقط یک بار بیان کنید. در این مورد استدلال نکنید یا توضیحات طولانی به فرزندان ندهید. اگر فرزندتان با رضایت و رغبت به محل تعیین شده نرفت، خودتان او را ببرید. در صورت لزوم می‌توانید کمی اجبار به کار برید. در عین این که از توجه بیش از حد به فرزندتان اجتناب می‌کنید، از بحث کردن با او، تهدید کردن یا زدن فیزیکی نیز بپرهیزید.

پس از آن که زمان به پایان رسید چه باید کرد؟

وقتی که دوره زمانی در نظر گرفته شده به پایان رسید، قبل از این که به فرزندتان اجازه دهید که از جایش بلند شود، از او بپرسید که آیا برای بلند شدن آماده است؟ ممکن است کودک جواب دهد: بله یا سرش را به علامت تایید و توافق تکان دهد. پس از آن، اصلا در مورد این که چرا او را به جایگاه بردید یا این که چه رفتاری از او سرزده بود یا این که شما انتظار چه رفتاری را در آینده از او خواهید داشت، صحبت نکنید. به عبارت دیگر نق نزنید و به او غرغر نکنید. اگر کودک با صدایی عصبانی جواب داد نه یا اصلا جواب نداد دوباره زمان وقفه تربیتی را از ابتدا شروع کنید.

آیا باید قوانین وقفه تربیتی را برای فرزندم توضیح دهم؟

بله. قبل از استفاده از این شیوه، باید قوانین را یک بار برای فرزندتان
توضیح دهید. در یک زمانی که کودک سوءرفتاری از خود نشان نداده است، به زبان ساده برایش توضیح دهید که این روش چگونه است و برای چه مشکلات رفتاری‌ای به کار خواهد رفت و چه مدت طول خواهد کشید. استفاده از این رویه را قبل از به کار بستن آن با فرزندتان تمرین کنید و هنگام تمرین به او یادآوری کنیدکه دارید این زمان را وانمود می‌کنید و به این ترتیب مطمئن خواهید شد که او معنی و مفهوم این شیوه را کاملا درک کرده است.

سخن آخر این که به خاطر داشته باشید که همه کودکان، زمانی شیطان هستند، بنابراین نمی‌توانید رفتار بد را از بین ببرید. با این وجود، کارهایی می‌توانید انجام دهید که به کودک کمک کند تا رفتار بهتری داشته باشد. هنگامی که کار درستی انجام می‌دهد، او را تحسین کنید. این کار اعتماد به نفس او را افزایش خواهد داد و او را تشویق می‌کند که بعدا هم رفتار خوبی داشته باشد. استفاده از جدول جایزه
را هم در نظر بگیرید و برای هر کار خوبی که انجام می‌دهد یک جایزه تعیین کنید. این
روش بویژه برای کودکان 4 تا 5 ساله مناسب است. هنگامی که کودکتان شیطنت می‌کند به طور واضح به او نشان دهید که رفتار او بد است، نه خود او. برخی موارد مادران به کودک خود می‌گویند که چون این رفتار بد را از خود نشان داده‌ای دیگر تو را دوست ندارم. گفتن این حرف به او فایده‌ای ندارد و فقط عزت نفس او را جریحه‌دار می‌کند.
کتک زدن، فریاد زدن یا تنبیه کردن او، فقط اوضاع را بدتر خواهد کرد. هرگز با زور و
پرخاشگری یا از دست دادن کنترل نسبت به او عکس‌العمل نشان ندهید، چون کودکتان چندان درس عبرت نخواهد گرفت. کودکتان را این‌گونه تهدید نکنید که بذار بابات بیاد... چون کودک تصور می‌کند که مادر نمی‌داند در خانه چه کاری باید انجام دهد و ممکن است از حضور پدر در خانه وحشت کند. انجام تنبیه با تاخیر، بی‌معنی و بی‌فایده خواهد بود. سعی کنید هنگامی که سوءرفتاری از فرزندتان مشاهده کردید، از همان روش وقفه تربیتی استفاده کنید، بدون این که دست یا صدایتان را بالا ببرید. در این روش، گذر زمان بدون توجه شما، به هردوی‌تان فرصت می‌دهد تا آرام و ساکت باشید. لازم نیست این مدت طولانی باشد. منظور از این کار این نیست که به او اجازه بدهیم سرگرمی دیگری برای خودش پیدا کند، بلکه به خاطر کاری که انجام داده، باید از محبت و توجه شما محروم شود. و به همان شیوه‌ای که ذکر شد برای یک کودک 3 ساله 3 دقیقه و برای یک کودک 4 ساله 4 دقیقه و... کافی است که در این وقفه تربیتی قرار گیرد. اگر او را به مدت طولانی در جایگاه تعیین شده نگه دارید، ممکن است از آنجا متنفر شود. بهتر است کودکتان را در همان اتاقی که خودتان هستید، نگه دارید اما پشت به او کنید و کار خودتان را انجام دهید. مزیت دیگرش این است که وقتی با خودش تنها باشد، ممکن است چیزی را خراب کند، اما در حضور شما، نمی‌تواند چنین کاری بکند. البته ممکن است برای جلب توجه شما و وادار کردن شما به واکنش نشان دادن هم کارهایی انجام دهد. خونسرد باشید و آرامش خود را حفظ کنید.

این شیوه را پیش بگیرید، حتما نتیجه خواهید گرفت.