نکات آموزشی و تربیتی کودکان

نکات آموزشی و تربیتی در مورد کودکان رو از سایتهای مختلف جمع اوری میکنم و اینجا قرار میدم..امیدوارم مفید اثر واقع بشه

ایده بازی با کودک
ساعت ٥:٤٤ ‎ق.ظ روز ٢٢ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: ایده بازی با کودک

54 ایده بازی با کودک نوپا


عقیده من اینست که کودکان از طریق بازی می آموزند. بازی تنها راه آموختن و کشف محیط اطراف می باشد. و هیچ بازی وجود ندارد که کودک از طریق آن اطلاعات زیادی بدست نیاورد.

پرو خالی کردن
کودکان پرو خالی کردن ظرف را بسیاردوست دارند.سعی کنید برای کودک امکان پرو خالی کردن ظرف را بوجود بیاورد. قوطی ها و جعبه های خالی ابزار مناسبی برای این بازی می باشند. می توانید جعبه ها را شکلات و اسباب بازیهای کوچک پرکرده و در اختیار کودک قرار دهید.

 

بازی علت و معلول
کودکان بازیهایی که در آنها قانون علت و معلول وجود دارد را رعایت می کنند. چراغ قوه ، چراغ لیزری ، عروسکهای موزیکال و سوت سوتک دار ابزار مناسبی هستند زیرا کودک با فشار دادن عروسک صدای سوت را می شنود ، کودک علاقه زیادی به این موضوع دارد.

 

ساخت سرسره
با چند کتاب و بلوک می توانید برای کودک سرسره بسازید و از او بخواهید تا عروسک های خود را از بالا به پایین قل دهد.

 

حباب بازی
کودکان در این سن علاقه زیادی به درست کردن حباب و دنبال آن دویدن دارند.

بازی آب و شن
می توان مقداری سنگ از کنار رودخانه جمع آوری کرد و در وان حمام کودک ریخت . وان را از آب پر کنید. اگر صدف ، ماهی پلاستیکی ، ژله ای و.. دارید . در وان بریزید.

 

کارتن
حتما در وسایل بازی کودک یک کارتن خالی قرار دهید مطمئن باشید که کودک در درون آن نمی ایستد. بلکه سعی می کند خود را با آن سرگرم کند.

 

(اسمی برایش پیدا نکردم.)
دستان خود را روی صورتتان قرار دهید .سپس صدا بزنید "نام کودک "‌کجاست ؟ صبر کنید تا کودک دستان شما را از روی صورتتان کنار بکشد.در کل کودکان کنترل را دوست دارند.به محض اینکه کودک دستان شما را کنار زد . از خود صدای جالبی دربیاورید.

 

رنگ انگشتی با پودینگ شکلاتی
پودینگ شکلاتی را طبق دستورالعمل پشت بسته آماده کنید. سپس برروی کاغذ براق با انگشت نقاشی بکشید. این بازی برای کودکانی که علاقمند به خوردن می باشند بسیار جالب می باشد.

کرم اصلاح
مقداری از کرم اصلاح را روی میز بریزید و مقداری رنگ خوراکی به آن اضافه کنید. حتما مراقب باشید که کودک دستان خود را به چشمان و دهان خود نزدیک نکند.

 

زنگ در درون بطری
یک زنگوله در داخب یک بطری بیندازید .سپس سر آن را محکم ببندید و با چسب بچسبانید.به کودک اجازه دهید تا با آن بازی کند.

 

بازی پریدن
"نام کودک " " نام کودک "
"بپر" "بپر""بالا ""پایین "
"حالا بشین
"
آسیا بچرخ
دستان کودک را بگیرید و یک حلقه تشکیل دهید. در این صورت دور هم بچرخید و بخوانید "آسیا بچرخ ""می چرخم""تند تند بچرخ " " می چرخم" "آسیا بشین می نشینم ."

 

آواز خواندن

 

کاردستی
تعدادی از وسایلی که شما جهت کاردستی نیاز دارید شامل موارد زیر می باشد.
مداد شمعی ، خودکار، مداد، مارکر؛ رنگ ، نخ ، پانچ ، روبان ، کاغذ ، کاغذ باطله ، استیکر، سنگ ، قطعات پازل قدیمی ،‌چسب رنگی ، نوارچسب رنگی ، گچ سفید و رنگی ، فویل آلومینیوم ، کاغذ رنگی اسفنج ، پاستا و برنج رنگی

 

بازی با تیله
یک ظرف با درب گشاد را بردارید. یک قطعه کاغذ را در ته ظرف بچسبانید.مقداری رنگ ( چند رنگ مختلف ) را در ته ظرف بریزید . سپس چند تیله در داخل ظرف ریخته .سر ظرف را ببندید . سپس شروع به حرکت دادن ظرف کنید. حتی می توانید به کودک اجازه دهید تا آن را تکان دهد. بعد از اینکه کارتان تمام شد. کاغذ را دربیاورید و تابلوی هنری خود را نگاه کنید.

 

کاغذ پاره کردن
کودکان در این سن علاقه زیادی به پاره کردن کاغذ دارند. در خانه محلی رابرای کودک تعبیه کرده سپس مقداری روزنامه و کاغذ پاره در آنجا بریزید.کودک را در بین آنها بریزید و به اجازه دهید تا کاغذ ها را پاره کند. فقط مواظب باشید کاغذها را نخورد.

 

نقاشی با آب
برای کودک یک سطل کوچک و یک برس تهیه کنید .جلوی او یک پیشبند ببندید و ادعا
کنید که نقاش است اجازه دهید با برس خود دیوارهای آشپزخانه را رنگ آمیزی کند.

بسکتبال بازی کنید.
یک سبد و چند توپ تهیه کنید . و به کودک بیاموزید که چگونه توپ را در داخل سبد بیندازد. حتی می توانید از بالش هم استفاده کنید.

بازی با جعبه نخودها
مقداری نخود را در ظرفی بریزید . آنها را در جعبه قل دهید یا اینکه به هوا پرتاب و گرفته .آنها را روی سر و یا پشت دست خود قرار دهید.

غلتاندن توپ
روی زمین بنشینید و توپ را پیش یکدیگر قل دهید.

با هم رقصیدن
آهنگ گذاشته و با هم برقصید.

چای دم دادن
می توانید ست چینی استکان و قوری را تهیه کنید و از کودک بخواهید تا با هم چای درست کنیم.

 

رفتن به طبیعت
با کودک به طبیعت رفته و درختان ، برگ ، سبزه ها ، حشرات و.. را به کودک نشان دهید.

 

بازی با آینه
جلوی آینه بایستید . کودکان مشاهده خود در آینه را دوست دارند. در آینه شکلک دربیاورید. یا اینکه حتی می توانید آینه را روی سطح زمین قرار داده و از او بخواهید تا روی آینه راه برود.

 

ساخت خانه بازی
یک چادر روی میز انداخته و برای کودک خانه بسازید. یا اینکه می توانید چادر بازی بخرید و در گوشه خانه نصب کنید.

 

به پرندگان غذا دهید.
هر بار که به پارک می روید و یا در حیاط بازی م یکنید . مقداری دانه و یا نان تهیه کرده و به پرندگان غذا بدهید.

اثر انگشت
انگشت کودک را روی استمپ و یا رنگ خوراکی بزنید و اثر انگشت او را چاپ کنید. اثر انگشت خود را نیز چاپ کنید. سپس آنها را مقایسه کنید.

 

خواندن کتاب
سعی کنید در هنگام کتاب خواندن ، ادای شخصیت های داستان را دربیاورید.

نامگذاری اشیاء
اشیاء را به کودک نشان داده ، و سپس آنها را نام ببرید. پس از مدتی شما اشیائ را نشان داده و از کودک بخواهید آنها رانام ببرد.

 

تقلید صدا کردن
صدای حیوانات را درآورده و از کودک بخواهید تا صدای شما را تقلید کند.

ساخت پازل ساده
سعی کنید برای کودک پازل دو تکه بسازید.

 

بازی با عروسک خیمه شب بازی
برای کودک خود عروسک خیمه شب بازی تهیه کنید. کودک بازی با آنها و صحبت کردن بجای آنها را دوست دارد.

 

قطار جعبه ای
یک تکه نخ به انتها جعبه وصل کرده و آنرا به عنوان قطار به کودک بدهید.از کودک بخواهید تا حیوانات خود را در داخل قطار بریزد.

 

توپ بوکس
یک توپ را از سقف آویزان کرده به نحوی که در دسترس کودک باشد. از او بخواهید تا به توپ ضربه بزند.

 

ماسک
برای کودک ماسک ساخته و از او بخواهید تا با ماسک های مختلف بازی کند.

 

پرسیدن صداهای مختلف ؟
از کودک بپرسید که صدای سگ چیست ؟

جمع آوری برگ های پاییزی

گذاشتن برف روی زبان کودک

 

بازی با بلوک

 

بهم ریختن برج ساخته شده

 

تلفن بازی

 

پیک نیک رفتن

 

بازی با پرچم در باد

 

ضبط کردن صدا

 

فوت کردن قاصدک

 

لباس پوشیدن و در آوردن

 

رقصیدن با روسری

 

قایم باشک بازی

 

مهمانی چای و دعوت کردن حیوانات به مهمانی

 

خوردن بستنی و یا بیسکویت با صدای بلند
کودکان این بازی را خیلی دوست دارند.از کودک بخواهید که به صورت نمایشی به شما بیسکویت و یا بستنی بدهد. سپس شما آنها را با صداهای جالب شروع به خوردن نمایید.

تظاهر به خوابیدن
اجازه دهید تا کودک شما را از خواب بیدار کند. سعی کنید در هنگام خواب خروناس بکشید.
کودک را روی پشت خود سوار کردن روی زمین بخوابید . کودک را روی پشت خود بگذارید .تظاهر کنید که در حال هواپیما سواری میباشید.

ورزش کردن
روی زمین بخوابید . سپس پاهای خود را بازو بسته کنید. و ورزش کنید. سعی کنید ادای سگ ، موش ، گربه و.. را دربیاورید.


 
بد غذایی در کودک نوپا
ساعت ٤:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱٦ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: بد غذایی در کودک نوپا

چرا کودک از خوردن امتناع می کند و چه باید کرد؟

امتناع کودک از خوردن ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • فعالیت زیاد و در نتیجه خستگی
  • فعالیت کم و در نتیجه کمتر گرسنه شدن
  • نخوابیدن
  • کم بودن فاصله بین تنقلات با غذاهای اصلی
  • اظهار نظر مبنی بر دوست نداشتن غذا توسط بزرگترها.

اما در عین حال این امر ممکن است وسیله ای باشد که کودک می خواهد عدم وابستگی و استقلالش را نشان دهد. این خود بخشی از مراحل تکامل اوست. والدین اگر هیجان زده باشند و به کودک فشار بیاورند سبب کندی جریان ترشح معده کودک و مانع از هضم غذای وی می شوند. بعلاوه کودک از توجه والدین لذت می برد و می آموزد که امتناع از خوردن، یکی از راه های جلب توجه آنان است. کودک معمولا غذای بخصوصی را برای مدتی دوست دارد و بعد ممکن است به غذای دیگری علاقه نشان دهد. یعنی کودک غذایی را که تا دیروز دوست داشت و می خورد، امروز از خوردنش امتناع می کند. در این مورد، والدین با تغییراتی از قبیل تغییر در درجه حرارت و یا نوع پخت، یا شکل غذا (به عنوان مثال دادن شیر گرم یا سرد، دادن تخم مرغ آب پز یا نیمرو و... ) و تعریف و تمجید از غذا می توانند آن را مورد پسند و دلخواه کودک کنند. اگر کودک باز هم از خوردن امتناع کرد، والدین باید صبور باشند و کودک را به اجبار وادار به خوردن نکنند و پس از تمام شدن غذا، بشقاب او نیز با سایر بشقاب ها برداشته شود. بدین ترتیب هم کودک یاد می گیرد که زمان صرف غذا نامحدود نیست و هم باعث می شود در وعده غذایی بعد، به اندازه کافی گرسنه باشد و غذا بخورد. نتایج مطالعات نیز نشان داده است که دریافت انرژی هر کودک از یک وعده غذایی به وعده دیگر بسیار متفاوت است ولی کل انرژی دریافتی روزانه بطور قابل توجهی ثابت است. بدین معنی که معمولا کودک کمبود کالری و مواد مغذی در یک وعده را، در وعده بعد جبران می کند. لذا وظیفه والدین انتخاب و ارائه مواد غذایی مغذی و مناسب است.

اگر کودک به خوردن بعضی از غذاها علاقه نشان نمی دهد چه باید کرد؟

اگر کودک علاقه کافی برای خوردن بعضی از انواع غذاها را ندارد مادر باید آن غذا
را به روش های مختلف درست کند تا همان ماده غذایی با مزه و طعم جدید مورد استفاده کودک قرار گیرد و اگر باز هم از خوردن امتناع کرد می توان از جانشین های آن ماده غذایی استفاده نمود.

بعضی از مادران شکایت دارند که کودکشان گوشت تکه یا تخم مرغ نمی خورد و یا شیر
کم می خورد و یا شیرینی زیاد طلب می کند. در زیر چند پیشنهاد برای راهنمایی این
مادران اورده شده است.

برای کودکانی که گوشت تکه ای نمی خورند:

  • بهتر است گوشت را به قطعات بسیار کوچک و ریز تقسیم کنید که به خوبی پخته شود مثلا به صورت حلیم گندم درآید.
  • قطعات بسیار ریز گوشت را مخلوط با حبوبات کاملا بپزید و نرم کنید. همراه با یک
    قاشق غذا خوری روغن زیتون و یک قاشق مرباخوری آب لیمو ترش یا آب نارنج تازه به کودک بدهید.
  • گوشت چرخ کرده را به صورت کوفته قلقلی درآورید یا به صورت مخلوط با گوجه فرنگی بجای سس روی ماکارونی بریزید یا کتلت (مخلوط کوشت و سیب زمینی و تخم مرغ) به شکل های کوچک و زیبا تهیه کنید و یا به صورت مخلوط با آب گوجه فرنگی و لوبیا و برنج (لوبیا پلو) بپزید.
  • از گوشت مرغ یا ماهی استفاده کنید.
  • اگر کودک هیچیک از انواع گوشت را نمی خورد از جانشین های آن استفاده کنید؛ مثل زرده تخم مرغ، سفیده تخم مرغ، عدس، پنیر با بادام یا گردو، لوبیا چیتی پخته شده، بادام زمینی بدون پوست، شیر و ماست.
  • برنج را در آب گوشت یا مرغی که می پزید بریزید و به صورت کته نرم، با انواع
    سبزی ها یا عدس ، به او بدهید.
  • کودکانی که اصلا گوشت نمی خورند باید از نظر دریافت آهن مورد توجه باشند.

برای کودکانی که تخم مرغ سفت شده را نمی خورند:

  • تخم مرغ سفت شده را با کمی کره یا شیر نرم کنید.
  • زرده و سفیده تخم مرغ را بزنید و داخل سوپ بریزید و بگذارید چند جوش بزند.
  • زرده و سفیده تخم مرغ را با کمی شیر (2 قاشق غذاخوری) مخلوط کرده و در روغن بپزید (خاگینه)
  • سیب زمینی پخته شده و تخم مرغ سفت شده را رنده کنید و به آن کمی کره یا روغن زیتون بزنید (تقریبا مثل سالاد الویه ولی بدون سس مایونز) یا به آن ماست و روغن زیتون یا کمی شیر اضافه کنید.
  • تخم مرغ را بزنید و با نصف استکان ماست در ته قابلمه ای که برای او کته درست می کنید بریزید (مثل ته چین)
  • ماکارونی را بپزید، آب کش کنید، یک تخم مرغ را بزنید و با یک استکان شیر مخلوط کنید، کمی پنیر در آن رنده کنید و با ماکارونی دم کنید.
  • تخم مرغ را بزنید و با کمی خامه و آب لیمو به سوپ او اضافه کنید و بگذارید بپزد
    (از مصرف تخم مرغ خام یا نیم پز پرهیز کنید).

برای کودکانی که شیر مادر یا هیچ شیر دیگری را نمی خورند:

  • ماست را جانشین شیر کنید و دوغ و ماست را در وعده های غذایی کودک بگنجانید.
  • در بعضی از غذاها از شیر استفاده کنید. مثلا آرد و کره و شیر را به سوپ اضافه
    کنید. ماکارونی و شیر و پنیر درست کنید. به کودک شیر برنج و فرنی بدهید.
  • با شیر و کره و پنیر و کمی آرد، سس درست کنید و روی ماکارونی یا روی سبزی های پخته شده بریزید.

برای کودکانی که سبزی یا میوه نمی خورند:

  • کودکان ممکن است در این سن یک نوع میوه یا سبزی را نخورند و نوع دیگر را بهتر بپذیرند. هر کدام را که بهتر می خورند بیشتر بدهید. اما گهگاه سبزی ها یا میوه هایی را که نمی خورند باز امتحان نموده و پیشنهاد کنید.
  • سبزی هایی مثل کرفس و هویج را بپزید (نه خیلی زیاد که له شود بلکه کمی ترد باشد) و بگذارید کودک آن را با دست بردارد و بخورد.
  • سبزی ها را ریز کرده و در سوپ او بریزید.
  • کمی ماست چکیده بر روی سبزی های پخته بریزید یا سبزی را با نان و پنیر به او بدهید.
  • اگر میوه نمی خورد، آن را رنده کرده یا به تکه های کوچک تقسیم کنید و با کمی
    خامه یا ژله به او بدهید (مثل سالاد میوه)؛ یا در تهیه ژله به جای آب، آب میوه
    بریزید؛ یا ژله درست کنید و تکه های بسیار کوچک میوه را به ژله اضافه نمائید
    (فراموش نکنید میوه و سبزی ها را قبل از مصرف خوب شسته و ضد عفونی نمائید).

برای کودکانی که شیرینی زیاد می خورند:

  • چون عادت به خوردن مواد شیرین از کودکی ایجاد می شود، لذا برای پیشگیری از ایجاد این عادت باید:
  • خرید شیرینی و درست کردن غذاهای شیرین را کاهش دهید.
  • در غذاهای شیرینی که استفاده می کنید، شکر کمتری استفاده نمائید.
  • مواد شیرین مثل بستنی و شکلات را به عنوان جایزه به کودک ندهید بلکه مقدار کمی از آن را جزو برنامه غذاییش بگذارید. از عکس برگردان یا برچسب های رنگی بعنوان جایزه استفاده کنید.
  • مراقب دندان های کودک نیز باشید و بعد از مصرف مواد شیرین حتما دندان های او را مسواک بزنید.

 
نکات مهم در تغذیه کودک در سال دوم زندگی
ساعت ۳:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱٦ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: تغذیه کودک
  • برعکس سال اول که توصیه می شد تغذیه با شیر مادر مقدم بر غذای کمکی باشد در سال دوم با توجه به اهمیت بیشتر غذاهای جامد، توصیه می شود که حتی المقدور شیر مادر بعد از غذا داده شود.
  • دفعات تغذیه کودک (به غیر از شیر مادر) هنوز 5 تا 6 بار در روز است.
  • بین یک تا 5/1 سالگی زمان انتقال تغذیه کودک از غذاهای کمکی به غذاهای سفره خانواده است.توصیه می شود تا 18 ماهگی بسته به تحمل کودک و به تدریج، غذاهای سال اول زندگی به سفره خانواده تبدیل شود. لذا هفته ای 2 تا 3 بار از همان غذاهای کم حجم، مقوی و پر انرژی سال اول زندگی مانند سوپ گوشت و سبزیجات مخلوط با کمی آرد و شیر و شکر و یا کته نرم که با آب گوشت پخته شده است برای او تهیه شود.
  • نیاز به کلسیم و پروتئین عمدتا از طریق شیر مادر و ماست پاستوریزه ای که در روز می خورد تامین می شود.
  • سفیده تخم مرغ را می توان همانطور که در مورد زرده آن شروع شده بود، یعنی کم کم و به صورت کاملا پخته و سفت از مقدار کم شروع کرد و بتدریج به یک سفیده کامل رساند. بدین ترتیب کودک می تواند یک روز در میان یک تخم مرغ کامل به صورت نیمرو، املت یا آب پز بخورد؛ اما هر روز هم می تواند از سفیده تخم مرغ استفاده نماید.
  • از گروه چربی و شیرینی ها نیز باید استفاده نمود. استفاده کردن از این گروه به
    صورت غنی کردن غذای کودک با روغن نباتی یا کره تا حدی که جای مواد غذایی دیگر را نگیرد و سبب کاهش اشتهای او نشود و استفاده از مواد نشاسته ای به صورت نان، برنج، ماکارونی و سیب زمینی است تا انرژی مورد نیاز کودک را فراهم نماید.
  • حبوبات، غنی از مواد پروتئینی و املاح هستند که معمولا از اواخر سال اول زندگی به رژیم غذایی کودک اضافه می شوند. در سال دوم نیز بتدریج بر تنوع آن افزوده و به صورت کاملا پخته شده (بعد از خیس کردن و جداکردن پوست آن) همراه با سیب زمینی و روغن زیتون می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
  • اگر شروع غذا یک باره و به صورت آنچه که در سفره خانواده است به کودک داده شود، پذیرش و هضم آن برای او مشکل می شود. لذا در ابتدا باید تغییراتی درآن داد مثلا در سفره خانواده اگر برنج (پلو) به صورت کته یا کاملا نرم شده نیست می توان آن را با پشت قاشق و کمی آب خورش، نرم و له نمود یا اگر خوراک سیب زمینی و گوشت و ... وجود دارد کمی نان را در آب خوراک نرم کرده همراه با گوشت و سیب زمینی که با پشت قاشق له و نرم شده است به کودک داد.
  • همانطور که گفته شد هنوز هم معده کودک کوچک است و نباید آن را با آب یا آب میوه و یا خود میوه پر کرد.
  • آب میوه در حجم کم به عنوان یک نوشیدنی خنک از میوه های تازه یا از شربت های خانگی مانند شربت آب لیمو (با لیمو ترش تازه)، شربت به لیمو و ... بعد از بازی و تقلای کودک در یک روز گرم بسیارمطبوع و لذت بخش است.
  • مصرف میوه های مختلف، دو تا سه بار در روز به مقدار توصیه شده، هم بخشی از نیاز های کودک به ویتامین های A و C را تامین می کند و هم به علت داشتن فیبر، کار دستگاه گوارش او را تسهیل می نماید.
  • دادن غذاهای خیلی شیرین و یا نوشیدنی در حجم زیاد در فاصله دو وعده غذا معمولا سبب کاهش اشتها شده و ممکن است کودک را ازخوردن غذای اصلی بازدارد.
  • در برنامه غذایی کودک یک تا دو ساله تنقلاتی مثل پفک، چیپس، شکلات و نوشابه جایی نداشته و در صورتی که فعالیت کودک زیاد باشد، استفاده از میان وعده های انرژی زا مانند: خرما، کشمش، مربا، کمپوت، ژله، بیسکویت، بستنی پاستوریزه، بادام و پسته بو نداده (ولی ریز و پودر شده مخلوط با ماست) به شرطی که جای وعده اصلی غذا را نگیرد مفید است.
  • کودکان یک تا دو ساله هنوز هم در معرض خطر خفگی هستند و موادی مانند تکه های سوسیس، دانه انگور، سبزی های خام، فندق، بادام، ذرت بو داده، آب نبات و غیره نباید در دسترسشان باشد. همچنین وقتی دراز کشیده اند و یا در حال دویدن هستند نباید به آنان غذا داد.
  • میوه های آلرژی زا مانند کیوی، خربزه، و نیز موادی که هضم آنها مشکل است مثل پوست حبوبات هنوز هم در برنامه غذایی کودک جایی ندارند.
  • در طول سال دوم زندگی، مصرف قطره ویتامین های آ و د یا مولتی ویتامین و قطره آهن به همان مقدار قبلی باید ادامه داشته باشد و این مطلب که آهن موجب سیاهی دندان ها می شود نباید مانع مصرف آن شود بلکه باید قطره را در عقب دهان کودک ریخت و متعاقب آن به کودک آب یا کمی آب میوه داد و یا دندان ها را مسواک زد.

رعایت نکات ایمنی هنگام غذاخوردن کودک

  • کودک را هنگام غذاخوردن تنها نگذارید. همیشه یک نفر باید (حتی تا 3 سالگی) بر غذاخوردن کودک نظارت داشته باشد.
  • او را بنشانید و غذا بدهید. مراقب جویدن غذا و بلعیدن او باشید.
  • همزمان با افزایش دندان های کودک، غلظت و سفتی غذا را بیشتر کنید و غذاهایی بدهید که قابل جویدن باشد.
  • مواد غذایی که احتمال دارد باعث خفگی کودک شود مانند سوسیس، شکلات، آب نبات، تخمه و آجیل، انگور و تکه های درشت گوشت را در دسترسش قرار ندهید.
  • هنگام دندان درآوردن اگر برای بی حسی لثه از دارو استفاده می کنید، سعی کنید نزدیک زمان غذا خوردن نباشد چون باعث بی حسی ماهیچه های گلو می شود و بلعیدن غذا را مشکل می کند.
  • اگر کودک در اتومبیل یا در کالسکه در حال حرکت است به او غذا ندهید.

 
حرف شنوی را به کودک خود یاد بدهیم
ساعت ٦:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۱ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: حرف شنوی


کودکان مشابه بقیه افراد هستند: آنها ممکن است برخی وقتها حرفهای دیگران را
گوش ندهند. در واقع در این سن شما باید به آنها یاد بدهید که چگونه به حرفهای
دیگران توجه کنند. اما آنچه در اغلب موارد اتفاق می افتد این است که والدین یک چیز
را 10 مرتبه تکرار می کنند سپس شمارش معکوس را برای تنبیه کودک آغاز می کنند. نتیجه این کار این است که کودک یاد می گیرد که هیچ وقت قبل از بار دهم به حرفهای آنها گوش ندهد.

کودک شما با گوش نکردن به حرفهای شما سعی می کند توجه شما را جلب
کند؛ که البته نق زدن دائمی نوع خوبی از توجه کردن به کودک نیست! اما اگر کودک شما بتواند هنر حرف شنوی را به خوبی یاد بگیرد به پیشرفت فرآیند یادگیری در او کمک می کند؛ موجب می شود تا بیشتر به علائم هشدار توجه کند؛ به او کمک می کند تا با شما و معلمانش و سایر بزرگترهایی که از او انتظار می رود تا به آنها احترام بگذارد بهتر
کنار بیاید؛ و همچنین به او کمک می کند تا دوستان بهتری پیدا کند. استراتژیهای ساده
ای وجود دارند که اگر به طور مداوم از آنها استفاده کنید کودک شما مهارتهای لازم
برای تبدیل شدن به یک "شنونده خوب" را فرا می گیرد. فراموش نکنید که هیچگاه برای
آموزش دادن به کودک زود نیست! ممکن است یک کودک در این سن نتواند به خوبی یک کودک 5 ساله به حرفهای شما گوش بدهد اما باز هم می تواند تا حد زیادی حرف شنوی داشته باشد.

برای حرف زدن با کودک، همسطح او قرار بگیرید
همه پدر و مادرها دیر یا زود می فهمند که حرف زدن با کودک در حالتی که مثلا شما ایستاده اید و او روی زمین نشسته است به ندرت اثر مناسب را بر کودک می گذارد. البته اگر شما از یک اتاق دیگر شروع به حرف یا داد زدن بکنید نتیجه کمتری خواهید گرفت! جلوی کودک روی زمین بنشینید
یا او را بغل کنید تا بتوانید مستقیما در چشمانش نگاه کرده و توجهش را به خودتان
جلب کنید. اگر بر سر میز صبحانه در کنار او بنشینید و به او یادآوری کنید که چیپس
ذرتش را بخورد یا شب هنگام و قبل از خاموش کردن چراغ، کنار تخت خوابش بنشینید و با او حرف بزنید او بیشتر به شما توجه خواهد کرد.

واضح و روشن حرف بزنید
حرف خود را واضح، ساده و مقتدرانه بگویید. اگر شما حرف زدن درباره یک موضوع
را بیش از حد کش بدهید، کودک چندان توجه نخواهد کرد. اگر کلمات زیادی را استفاده
کنید کودک نمی تواند به راحتی مفهوم حرفهای شما را بفهمد: هوای بیرون واقعا سرد
است. تو هم اخیرا مریض بوده ای. پس باید قبل از اینکه به فروشگاه برویم ژاکت خودت
را بپوشی. برعکس یک جمله مانند: باید ژاکتت را بپوشی صریح و روشن است. در صورتی که کودک شما گزینه دیگری ندارد و تنها می تواند کار مورد نظر شما را انجام دهد بهتر است جمله خود را به صورت سوالی مطرح نکنید؛ بعنوان مثال وقتشه که توی صندلی ات توی ماشین بشینی بسیار بهتر است از اینکه بگوئید بیا بشین توی ماشین، باشه عزیزم؟

حرف خودتان را اجرا کنید؛ سریع!
برای کودک روشن کنید که دقیقا آنچه را گفته اید اجرا خواهید کرد؛ و تهدید یا قولی ندهید که نتوانید آن را اجرا کنید. مثلا اگر به کودک دوساله خود می گویید: تو باید هنگام شام شیر هم بخوری پنج دقیقه بعد حرفتان را عوض نکنید و مثلا آب میوه را به جای شیر پیشنهاد ندهید. اگر به او اخطار دادید که اگر برادرت را بزنی باید نیم ساعت داخل اتاقت بمانی هنگامی که او این کار را کرد واقعا او را برای نیم ساعت به اتاقش بفرستید. اطمینان حاصل کنید که همسر شما نیز کارهایتان را تائید کرده و به تصمیماتتان احترام می گذارد تا احیانا کار همدیگر را تخریب نکنید.

 

پیام و حرف خود را مجددا تقویت کنید
در اغلب موارد بهتر است که با انجام برخی کارهای عملی، خصوصا هنگامی که می خواهید کودکتان را از انجام دادن کاری که برایش جذاب است منصرف کنید، حرف و پیام خود را تقویت کنید. مثلا بگویید: وقت خواب است!سپس از یک اشاره بصری (کلید چراغ را خاموش و روشن کردن) یک اشاره فیزیکی (یک دست را روی شانه اش بگذارید و به آرامی او را از طرف عروسکش به سمت خودتان متوجه کنید) یا هدایت او به سمت اتاق خواب (او را به طرف اتاق خواب ببرید، پرده ها را بکشید و بالش را آماده کنید) استفاده کنید.

اخطار بدهید
قبل از اینکه تغییری در وضعیت یا موقعیت او بدهید یا قبل از اینکه بخواهید کار خاصی انجام بدهید به او اخطار بدهید تا متوجه شود، خصوصا اگر مشغول بازی با عروسک یا دوستش است. مثلا پیش از ترک خانه به او بگویید: ما باید چند دقیقه دیگر برویم. وقتی صدایت کردم باید لوازم نقاشی را جمع کنی و دستهایت را بشویی.

سعی کنید دستورات واقع بینانه به او بدهید
اگر شما به یک بچه دو ساله بگویید که اسباب بازیهایش را جمع کند او به اطراف اتاق نگاهی می اندازد و یک جواب سربالا می دهد: خوب دیگه، اَُه! در عوض یک کار مشخص را به او واگذار کنید. مثلا اول بگویید که بلوکهای زردرنگ را جمع کند سپس این کار را به یک بازی تبدیل کنید: حالا بلوکهای آبی رنگ را جمع کن

او را تشویق کنید و به او انگیزه بدهید
داد و بیداد کردن و دستور دادن ممکن است در برخی کودکان موجب شود که حرفهای شما را گوش بدهند، اما هیچ کدام از آنها از این کار خوششان نمی آید. اکثر کودکان وقتی بهترین پاسخ را به درخواستهای شما می دهند که با بامزگی و خوش اخلاقی
با آنها برخورد کنید. مثلا بعضی وقتها می توانید با یک لحن بچه گانه یا بامزه و یا به صورت آواز و آهنگ با آنها حرف بزنید. شما می توانید این جمله را با آهنگ یکی از
شعر های کودکانه و با آواز برایشان بخوانید: وقتش شده که دندانهایت را بشویی.
بهتر است بر این نکته تاکید کنید که اگر وظیفه شناس باشند چه مزایایی برایشان دارد؛
مثلا بهتر است به جای گفتن باید دندانهایت را بشویی وگرنه آنها را کرم می خورد یا
برو دندانهایت را مسواک بزن همین حالا بگویید: دندانهایت را مسواک بزن و در عوض
می توانی لباس خواب دلخواهت را انتخاب کنی. پس از اینکه او دندانهایش را مسواک زد تشویقش کنید: آفرین چه بچه حرف گوش کُنی!.

نشان دادن بامزگی، مهربانی و اعتماد در این مدل از حرف زدن با کودک موجب می شود که کودک "بخواهد" که به حرفهای شما گوش بدهد زیرا می فهمد که شما او را دوست دارید و فکر می کنید که او "یک بچه خاص" است. این نکته حتی در روشهایی که نیاز به سخت گیری دارند بسیار مهم است. دادن دستورهای صریح و مقتدرانه به این معنا نیست که شما باید بداخلاق یا تُندخو باشید؛
در واقع وقتی این دستورها به همراه یک لبخند یا در بغل گرفتن کودک باشند بسیار
موثرتر خواهند بود. آنگاه کودک می فهمد که اگر به شما و حرفهایتان توجه کند نتیجه
آن را هم می بیند.

رفتار خوب را برای او الگوسازی کنید
کودکان خردسال اگر ببینند که شما با دقت و به خوبی به حرفهای آنها گوش می دهید، آنها نیز حرف شنوی را بهتر یاد می گیرند. سعی کنید عادت کنید که با همان احترامی که به بزرگترها می گذارید به حرفهای کودک خود توجه کنید. وقتی که او با شما حرف می زند به او نگاه کنید مودبانه پاسخ دهید و بدون پریدن وسط حرفهایش به او اجازه بدهید تا حرفش را تمام کند. ممکن است هنگامی که مشغول پختن ناهار یا شام هستید کودکتان شروع به صحبت کردن کند؛ در این حالت سعی کنید از او دور نشوید و هنگامی که او حرف می زند به او پُشت نکنید؛ هر چند ممکن است رعایت این موارد واقعا دشوار باشد. در واقع همانند بسیاری رفتارهای دیگر نمی توانید به کودک بگویید: آن کاری را که من می گویم انجام بده؛ اما آن کاری را که من می کنم تقلید نکن؛ کودکان حرف شنوی را از رفتارهای شما یاد می گیرند نه از دستورهای شما.


 
محیط مونتسوری
ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۱ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: محیط مونتسوری

محیط مونتسوری- 1 تا 2 سالگی

کودکان در پایان این مرحله تحرک بیشتری دارند و قادرند با ثبات بیشتری راه بروند. اگر زمانی که آنها کوچکتر هستند به آنها اجازه حرکت دهید مهارتهای حرکتی ضعیف شان شکوفا خواهد شد. هم اکنون آنها قادرند کارهای بیشتری با دستهایشان انجام دهند زیرا دیگر از چهار دست و پا رفتن رها شده اند.

اتاق باید برای کودک ایمن باشد و همچنین حالا که کودک می تواند خوب بایستد و به
اشیایی که در جای بالاتری قرار دارد دست پیدا کند اطمینان حاصل کنید که اجسام تیز
از دسترس او دورباشند. کودکان در این سن عاشق بالا رفتن از جایی هستند و سعی می کنند با مهارتهای حرکتی ضعیف خودشان مبارزه کنند. بنابراین محیط بیرون برایشان
سودمند است. در محیط بیرون جاهایی وجود دارد که باید به کودک اجازه دهید تا از آنجا
بالا برود یا فقط اجازه دهید تا بدود. والدین باید به آنها این امکان را بدهند که به تنهایی بالا بروند و آنها را از فاصله کوتاهی راهنمایی کنند. تابهای کم ارتفاع هم خوب هستند. به کودک اجازه دهید تا بتواند به تنهایی سوار شود و حتی اگر هم افتاد فقط از فاصله کمی افتاده است. اجازه ندهید که این ور و آن ور رفتن و افتادن کودک، او را از تلاش برای انجام چیزهای جدید ناامید کند زیرا این موضوع بخشی از مرحله رشد و یادگیری است.
در این مرحله شخص می تواند یک میز و صندلی کوچک به اندازه خود کودک بخرد تا خوراکیهایش را روی آن بخورد و فعالیتها و کارهایش را روی آن انجام دهد. می توان این میز و صندلی را در اتاق نشیمن قرار داد. 

لوازم و اسباب بازیهای مونتسوری
در این مرحله کودکان قادرند اشیا را محکم در دست بگیرند و هماهنگی دست
و چشم آنها بیشتر می شود. به کودک یک یا دو قطعه پازل چوبی بدهید. پازلهای خیلی
مشکل را به او ندهید. کارهایی را به او بگویید که بتواند با اندک تلاشی آنها را انجام دهد. حلقه هایی با اندازه های مختلف به او بدهید تا بر طبق اندازه آنها را در یک پایه متحرک قرار دهد.
بلوکهای چوبی همیشه وسایل خوبی برای بازی هستند. در ابتدا آنها فقط از تماشای شما که با بلوکها چیزهایی را می سازید و با ضربه ای آنها را می ریزید لذت خواهند برد. کمی بعد آنها بلوکها را بیشتر و بیشتر روی هم خواهند چید. بلوکها باید به شکل مکعب باشند اما اشکال دیگر هم اجازه خلاقیت را به کودک می دهند.
به او کاغذ و مداد شمعی بدهید. یک سینی کوچک که بتواند کاغذهایش را درون
آن بگذارد و یک فنجان کوچک برای قرار دادن مداد درون آن و یک مداد شمعی بزرگ به
منظور کاربرد آسان داشته باشید. همچنین این کار باعث می شود که اگر کودک خارج از
کاغذ خطی کشید بتوان به راحتی آن را پاک کرد. زمینه ی سینی را رنگی تیره انتخاب
کنید تا کودک تضاد رنگ سینی و کاغذ را ببیند. با پیشرفت کودک می توانید وسایل دیگری
مانند ماژیکهای کلفت بی ضرر و مدادهای رنگی در اختیار او قرار دهید. به کودک نشان
دهید که چگونه مداد را با دست بگیرد و فقط روی کاغد نقاشی کند.
هنگامیکه کودک گرفتن و رها کردن ارادی جعبه هایی را تمرین می کند که برای قرار دادن توپها و اشکال مختلف استفاده می شود، جعبه ها را روی زمین رها کنید . برای تنوع یک میله چوبی با پایه ثابت داشته باشید و از اشیایی استفاده کنید که به شکل حلقه در خانه وجود دارند مثل النگوها و حلقه هایی که برای آویزان کردن دستمال بکار می روند.
در این مرحله کودک عاشق قرار دادن اشیا درون یکدیگر است. بهتر است یک کلید واقعی با قفلی که مربوط به خانه است به او بدهید مانند قفل کابینت یا چیزهای دیگر. همچنین این کار کودک را ترغیب می کند تا با کمک بایستد و به سمت کابینت خم شود تا دستش را به قفل برساند. انسان همیشه از اراده ای که یک کودک از خود نشان می دهد تا بتواند این فعالیت را درست انجام دهد شگفت زده می شود.
هنگامیکه کودکتان در استفاده کردن از دستانش ماهر می شود به او یک سبد یا جعبه ای از وسایل بدهید که بتواند آن را باز و بسته کند. می توان از یک کیف کوچک زیپ دار، یک جعبه دکمه دار، ولکرو (پارچه نایلونی به هم چسب که به جای زیپ، چفت یا دکمه بکار می رود) و قزن قفلی استفاده کرد. وقتی او بزرگتر می شود برای آزمودن این که او این کار را یاد گرفته است یا نه بطری ها یا قوطی های به درد نخور قدیمی را به او بدهید تا دربهای آنها را باز و بسته کند.

زبان در این مرحله کودکان یاد می گیرند که چگونه ارتباط برقرار کنند. آنها ممکن است اولین کلمه خودخواسته شان را در 12 ماهگی به زبان بیاورند.
باید کودک را از طریق صحبت کردن پیوسته با او و نه در مورد او تشویق کنیم. نباید فقط با آنها صحبت کنیم و بگوییم چه کاری را انجام دهند بلکه باید با آنها درباره چیزهایی که اطراف شان قرار دارند و اینکه چگونه کار می کنند گفتگو کنیم.
از کتاب، آواز و شعر برای تشویق آنها به خاطر بکار بردن لغاتشان استفاده کنید. با آنها
واضح و آرام صحبت کنید. این کار به آنها امکان می دهد که هر صدایی را که تولید می
شود بشنوند. برای تشویق کودکان به منظور بکار بردن زبان نباید سعی کنید که نیازهای آنها را پیش بینی کنید. به کودک دلیلی برای ارتباط برقرار کردن بدهید. اغلب
اولین کلمه آنها مربوط به غذا و یا نیازهای دیگرشان خواهد بود. هنگامیکه آنها به چیزی که می خواهند اشاره می کنند و یا به خاطر آن نق می زنند همیشه به آنها پاسخ
ندهید. قبل از اینکه چیزی را که می خواهند به آنها بدهید نام آن را بگویید سپس آنها
نام آن را خواهند دانست و کلمه مناسب را برای آن بکار می برند. زمانیکه کودکان یاد
می گیرند که برای هر چیزی نامی وجود دارد آنها ممکن است به شی ای اشاره کنند و
منتظر پاسخی از سوی بزرگترها باشند که آن شی چه نامیده می شود.

موضوعات مورد علاقه کودکان در این سن حیوانات و صداهای آنها، غذا، اجزای بدن و حمل و نقل است.

نیازی نیست که به طور کودکانه صحبت کنید، اشیا را به درستی و به طور کاملا
مشخصی نام ببرید. این نه فقط یک گل است بلکه یک رز قرمز است. هر چه زودتر کودک را با چنین کلماتی آشنا کنید او زودتر چنین زبانی را یاد می گیرد.
این زمان زمان خوبی است که به کودک خود کلماتی مانند "لطفا" و "متشکرم" را بیاموزید تا در زمان مناسب آنها را بکار ببرد.
همچنین شما به این مطلب پی خواهید برد که زبان مورد قبول یک کودک- زبانی که او می فهمد- چیزی بیش از زبان معنی دار آنهاست. بنابراین به صحبت کردن با او ادامه دهید، در این مرحله هنگامیکه کودک مستقل تر می شود و توانایی حرکتی او افزایش می یابد می توانید از او بخواهید که کارهایی را برای شما انجام دهد.

درس 3 جلسه ای مونتسوری
ماریا مونتسوری روشی برای آموزش کلمات به کودکان داشت. او آن را درس 3 جلسه ای نامید. این درس با اشیای واقعی بهتر انجام می شود مانند داشتن 3 نوع میوه در فصل، سبزیجات، لباس یا ابزار آشپزخانه. چیزهای دیگر می تواند اشیای واقع گرایانه (تصاویر کوچکی از حیوانات) باشد که می توان آنها را در هر اسباب بازی فروشی یافت. زیراندازی روی زمین پهن کنید و اشیا را رو آن بگذارید یا با کودک آنها را روی میز قرار دهید. شخصی ممکن است این اشیا را داخل یک سینی یا سبد بگذارد تا بکار بردن آنها آسان باشد.
جلسه اول: معرفی اشیا است. شی را به کودک نشان دهید و بگویید این یک (نام شی) است. سپس آن را روی زیرانداز قرار دهید و یا به کودک اجازه دهید آن را بگیرد و لمس کند و یا اگر امکان دارد آن را بو کند، سپس نام شی را تکرار کنید این روند را با اشیای دیگر تکرار کنید. اگر به کودک امکان لمس کردن و بو کردن شی داده شود بهتر در حافظه او می ماند.
جلسه دوم: از کودک بخواهید شی ای را که نام می برید نشان دهد. "می تونی به من (نام شی) را نشون بدی؟"
سپس جای آن شی را عوض کنید تا مطمئن شوید که کودک نام آن را یاد گرفته نه جای آن را. این کار جلسه درس را پر هیجان و جالب می کند. همچنین ممکن است از کودک بخواهید تا جای اشیا را عوض کند.
این مرحله می تواند برای کودکان زیر 3 سال بکار رود.
از کودک بخواهید اشیایی را که نام برده اید در یک نقطه دیگر قرار دهد ( راه دیگری
برای تشخیص اینکه کودکان نام اشیا را می داند) یا آنها را از جای خود بردارند و در
سبد بگذارند و یا به دست شما بدهند. می توانید مجموعه واژگان را دسته بندی کنید.

جلسه سوم: در این جلسه از کودک بخواهید اشیایی را که شما نشان می دهید نام
ببرد. این جلسه عمدتا با بچه های بزرگتری که می توانند روان صحبت کنند انجام می
شود.
تعداد اشیا ممکن است با در نظر گرفتن نیازهای کودکتان افزایش یابد.